تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 818

مساهمون:

ص٨١٨
هامش
- امّت تو باشند با آن كه خدا وتو از آن‌ها بيزار باشيد وايشان أهل بيت تو را هر يك را در مكاني به ضرب شديد وقتل فجيع درآورند ومقابر ومصارع ايشان از هم دور باشد وخداى اين مصيبت را از بهر ايشان اختيار فرمود تا موجب ارتفاع درجات ايشان شود . پس ، خداى تعالى آنچه را براي ايشان خواسته است راضى وتسليم وشاكر باش وتن به قضاى الهى بده . » پس خدا را شكر كردم ودر آنچه براي شما خواسته بود ، خوشنود شدم . آن‌گاه جبرئيل گفت : « يا محمّد ! برادرت على بعد از تو به سبب تقويت دين ونگهبانى آيين تو به دست اشقياى امّت تو مقهور ومغلوب ومقتول خواهد شد وأو به دست زبون‌ترين وشقىترين مردمان كه نظير پىكننده ناقة صالح است ، در آن شهر كه دار هجرت أو است ( يعنى كوفه ) شهيد خواهد شد وآن شهر مجمع شيعيان أو وشيعيان فرزندان أو است ومصيبت أو عظيم خواهد بود . اما اين سبط تو حسين عليه السّلام با جماعتى از فرزندان وأهل بيت ونيكان از امّت تو در كنار نهر فرات در زمين كربلا شهيد مىشود وبه سبب كشتن أو در كربلا ، خداوند متعال حزن واندوه اعداى تو واعداى ذريّهء تو را در روزى كه نه اندوهش را پايانى ونه حسرتش را انجامى است ، بسيار گرداند وآن‌ها را به عذاب عظيم گرفتار كند . همانا زمين كربلا پاك‌ترين بقاع روى زمين ودر احترام ، محترم‌ترين زمين‌هاى دنياست وأو از قطعات بهشت است وچون فرزندزادهء تو شهيد شود وسپاه كفر وملعنت آن‌ها را احاطه كنند ، زمين به لرزه درآيد وكوه‌ها فراوان مضطرب ودرياها طوفانى ودچار موج‌هاى شديد شود وأهل آسمان‌ها مضطرب وپريشان حال شوند واين به سبب خشم وغضبى است كه خداوند به دشمنان تو مىنمايد . در آن وقت همهء موجودات طلب رخصت بنمايند از خداوند متعال كه بيايند وحسين را نصرت بنمايند . در آن وقت حق تعالى وحى بنمايد به آسمان‌ها وزمين‌ها وكوه‌ها ودرياها وهرچه در آن‌ها هست كه : منم پادشاه قادر قاهر ! بدانيد كه هيچ گريزنده از حيطهء اقتدار من بيرون نيست ومن عاجز نيستم وهر وقت بخواهم ، انتقام مظلوم از ظالم مىكشم . به عزت وجلال خود سوگند كه عذاب مىكنم آن كساني را كه فرزندزادهء پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلم مرا كشته‌اند وآن كس را كه هيچ خونى با خونش برابر نمىشود وپردهء حرمت وحشمت أو را چاك زدند وعترت أو را مقتول كردند وپيمانش را شكستند وبر أهل بيتش ستم راندند . چنان آن‌ها را عذاب كنم كه هيچ كس از جهانيان را به اين‌گونه عذاب نكرده باشم . در اين موقع تمام اهالى آسمان وزمين به آواز بلند بر كشندگان عترت تو لعنت نمايند . چون موقع شهادت آن‌ها رسد ، در مضاجع خويش فرود آيند وشاهد باشند كه خداوند تعالى با دست قدرت از روى لطف ومرحمت جان ايشان را قبض فرمايند واز هفتمين آسمان فرشتگان با ظرفهايى از ياقوت وزمرد مملو از آب حيات با طيب وحلل بهشتى فرود آيند وآن أبدان مطهره را غسل وكفن وحنوط نمايند وفرشتگان بر ايشان نماز گذارند . آن‌گاه خداوند متعال مردمى را كه كفار ايشان را نشناسد ودر خون‌هايى كه ريخته شده نه به گفتار ونه به كردار ونه در انديشهء خاطر شريك نبوده‌اند ، آن مردم را برانگيزاند تا آن أبدان محترم را دفن كنند و -
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 818 | مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية