قال الصّدوق : إنّ لها نيابة خاصّة عن الحسين عليه السّلام ، وكانت الشّيعة ترجع إليها في الحلال والحرام حتّى برئ الإمام زين العابدين عليه السّلام من مرضه .
الصّادق ، زينب وليدة النّبوّة والإمامة ، / 13
هامش
- در بحار الأنوار واكمال الدين صدوق از علي بن الحسين بن علي بن شادويه المؤدب مروى است كه أحمد بن إبراهيم گفت : « بر حكيمه دختر محمّد بن علي الرضا عليه السّلام وارد شدم در سال دويست وشصت ودو .
آن مخدره از پس پرده با من تكلم مىكرد . »
در ضمن آن حديث است كه أحمد بن إبراهيم گفت : « من گفتم : اقتدا به چه كسى كه با يك زن وصيت كرده است ؟ »
( فقالت : اقتداء بالحسين عليه السّلام فالحسين أوصى إلى أخته بنت علي عليه السّلام في الظّاهر فكان ما يخرج عن عليّ ابن الحسين عليهما السّلام من علم ينسب إلى زينب سترا على عليّ بن الحسين ) .
حكيمه خاتون ، دختر حضرت جواد عليه السّلام فرمود : « در اين امر به امام حسين عليه السّلام اقتدا شده است . چه حضرت حسين عليه السّلام وصيت خويش را در ظاهر با خواهرش زينب نهاد ودر احكام وعلوم هرچه براي ايشان ظاهر مىگشت ، به عليا مخدره حضرت زينب منسوب بود ، زيرا به سبب تقيه نمىخواستند به علي بن الحسين عليه السّلام نسبت دهند تا أسباب بدانديشى مخالفان شود . »
واز اين خبر معلوم مىشود كه آن مخدره داراى منزلت ومقام نيابت امامت بوده وبديهي ومعين است كه علو اين مقام به چه اندازه است ؟ بلكه جز امام اين رتبت نخواهد داشت . اين شؤونات جليله ومقامات جميله نزديك به مرتبه امامت وولايت است . يكى از مقامات آن مخدره اين است كه سه مرتبه امام زين العابدين را از قتل نگهدارى كرد . به تفصيلي كه بعد از اين بيايد ، از اين حالات معلوم مىشود كه دختر أمير المؤمنين عليه السّلام چگونه عنصرى دارد كه با عنصر امامت مقابل است كه خداوند متعال چنين أمانتي را براي چنان روز ذخيرة كرده است از آنجا كه حضرت زينب به اخبار ما يكون دانا بود ومىدانست كه بنى أمية هرچه سعى كنند كه آثار أهل بيت را نابود كنند ، هرگز نتوانند ، فلذا بلايا را با يك عالم شهامت استقبال مىكرد ودر تمام آن موارد خطرناك هيچگاه نشد كه اظهار خضوع وخشوع وفروتنى نمايد وچنان مناعت طبع همى به خرج مىداد وهمهجا هيبت ورياست منزلت خود را آشكار مىفرمود كه درخور هيچ سلطان مقتدرى نبود . چنانچه در بيان خطب وكلمات أو خواهى شنيد ، واين شؤونات مخصوص به مقام نبوت وامامت است ، وآن مخدره اگر داراى أصل مرتبهء امامت وولايت نبود ، لكن مقامي را دريافته است كه ما بين آن واين ديگر واسطه نخواهد بود ، كه اگر از آن مقام تجاوز شود به مرتبهء ولايت وامامت نازل شود ؛ لها جلال ليس فوق جلالها إلّا جلالة أمّها عليها السّلام .
محلاتى ، رياحين الشريعة ، 3 / 58 - 59