هامش
- ورياست ومنزلت خويش را آشكار فرمود ؛ چنانكه هريك را اگر بخواهند باز نمايند ، كتابي مفصل شود وچون به پارهاى كلمات خطبه مباركه حضرت فاطمه صغرى سلام اللّه عليها بنگرند كه مىفرمايد : « إنّا أهل بيت ابتلانا اللّه بكم وابتلاكم بنا ، فجعل بلاءنا حسنا وجعل علمه عندنا وفهمه لدينا ، فنحن عيبة علمه ووعاء فهمه وحكمته وحجّته في الأرض في بلاده لعباده ، أكرمنا اللّه بكرامته وفضلنا بنبيّه صلّى اللّه عليه واله على كثير من خلقه تفضيلا ، فكذبتمونا وكفّرتمونا ورأيتم قتالنا حلالا وأموالنا نهبا » إلى آخرها .
بنگرند كه آن مردم شقى را با اين كلمات مخاطب ساخته واين شؤونات كه مخصوص به مقام نبوت وامامت است برشمرده وخودشان را داراى اينگونه مقامات ومراتب شمرده است ، معلوم مىشود كه جلالت قدر ونبالت منزلت دختر أمير المؤمنين به چه ميزان است .
خلاصهاش آن است كه اگر داراى أصل مراتب امامت وولايت نيستند ، لكن مقامي را دريافتند كه ما بين آن وآن واسطه ديگر نخواهد بود واگر از آن مقام تجاوز شود ، به عرصهء ولايت نازل شوند واز اين است كه صاحب آن ألقاب جليله مذكوره است .
واز اين روايت صدوق عليه الرحمة مستفاد مىشود كه آن حضرت مخبره موثقه است از جانب امام عليه السّلام به موثقين شيعيان مانند حكيمه چنانكه در بحار الأنوار واكمال الدين از علي بن الحسين بن علي بن شاذويه المؤدب مروى است كه أحمد بن إبراهيم گفت بر حكيمه دختر محمّد بن علىّ الرضا ، خواهر أبو الحسن عسگرى عليهم السّلام : « در سال دويست وشصت ودوم از پس پرده درآمدم . » ودر ضمن اين حديث است كه اقتدا به كسى بايد كرد كه با زنى وصيت نهاده است .
« فقالت : اقتداء بالحسين بن عليّ عليهما السّلام فالحسين بن عليّ عليهما السّلام أوصى إلى زينب بنت عليّ عليه السّلام في الظّاهر فكان ما يخرج عن عليّ بن الحسين عليهما السّلام من علم ينسب إلى زينب سترا على عليّ بن الحسين عليهما السّلام » .
حكيمه فرمود : « در اين امر به امام حسين عليه السّلام اقتدا شده است . چه حسين بن علي عليهما السّلام وصيت خويش را در ظاهر با زينب سلام اللّه عليها نهاد ودر احكام وعلوم هرچه براي ايشان ظاهر مىگشت ، به حضرت زينب طاهره منسوب مىداشتند ؛ زيرا به سبب تقيه نمىخواستند به علي بن الحسين عليهم السّلام نسبت دهند تا أسباب بدانديشى مخالفان شود . »
واز اين خبر معلوم مىشود كه آن حضرت داراى مقام ومنزلت نيابت امامت بوده است وبديهي ومعيّن است كه علوّ اين مقام به چه اندازه است ؛ بلكه جز خود امام عليه السّلام اين رتبت نخواهد داشت وهيچ نشايد كه پارهاى كسان اين مراتب ومقامات را مستبعد شمارند . چه مقام ومنزلت مادر سعادت اخترش حضرت فاطمه زهرا سلام اللّه عليها معلوم است به چه پايه ومايه است وبه آن درجه ارتقا يافته است كه چنان كه در جلد هفتم بحار الأنوار از أبو حمزه از حضرت أبى جعفر عليه السّلام در اين قول خداى تعالى« إِنَّها لَإِحْدَى الْكُبَرِ نَذِيراً لِلْبَشَرِ »مروى است كه فرمود : « يعنى فاطمه عليها السّلام . »
واين چند آيهء مباركه اين است :وَما هِيَ إِلَّا ذِكْرى لِلْبَشَرِ كَلَّا وَالْقَمَرِ وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ وَالصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ إِنَّها لَإِحْدَى الْكُبَرِ نَذِيراً لِلْبَشَرِ لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ( 1 ) . -