انصرف ( انتهى ) .
وفي بعض الرّوايات إنّ أسماء كانت عندها حين وفاتها وإنّها أمرتها أن تأتي ببقيّة حنوط أبيها رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله وتضعه عند رأسها .
وفي الإصابة يقال : إنّها لمّا بلغها قتل ولدها محمّد بمصر ، قامت إلى مسجد بيتها ، وكظمت غيظها حتّى شخبت ثدياها دما . روت أسماء عن النّبيّ صلّى اللّه عليه واله ( انتهى ) .
الرّاوون عنها
في الاستيعاب : روى عن أسماء بنت عميس من الصّحابة عمر بن الخطّاب وأبو موسى الأشعريّ وابنها عبد اللّه بن جعفر بن أبي طالب ، وزاد في أسد الغابة ابن عبّاس والقاسم بن محمّد ( حفيدها ) ، وعبد اللّه بن شدّاد بن الهاد وهو ابن أختها ، وعروة بن الزّبير ، وابن المسيب وغيرهم . وزاد في الإصابة : حفيدتها أمّ عون بنت محمّد بن جعفر ابن أبي طالب ، قال : وكان عمر يسألها عن تعبير المنام ونقل عنها أشياء من ذلك ومن غيره ( انتهى ) . « 1 »
الأمين ، أعيان الشّيعة ، 3 / 305 - 308
هامش
( 1 ) - در كتاب روضة الواعظين و . . . روايت كردهاند كه حضرت فاطمه عليها السّلام را مرض شديدي عارض شد وتا چهل روز ممتد شد . چون دانست موت خود را ، أم أيمن وأسماء بنت عميس را طلبيد وفرستاد ايشان را كه حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام را حاضر سازند . چون حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام حاضر شد ، گفت : « اى پسر عم ! از آسمان خبر فوت من به من رسيد ومن در جناح سفر آخرتم ، تو را وصيت مىكنم به چيزى چند كه در خاطر دارم . »
حضرت فرمود : « آنچه خواهى وصيت كن اى دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه واله . »
پس بر بالين آن حضرت نشست وهركه را در آنجا بود ، بيرون كردند . پس فرمود كه : « اى پسر عم ! هرگز مرا دروغگو وخائن نيافتى واز روزى كه با من معاشرت نمودهاى ، مخالفت تو نكردهام . »
حضرت فرمود كه : « معاذ اللّه ! تو داناترى به خدا ونيكوكارتر وپرهيزكارتر وكريمتر واز خدا ترسانترى از آنكه تو را سرزنش كنم به مخالفت خود وبر من بسيار گران است مفارقت تو . وليكن مرگ امرى است كه چاره از آن نيست ، به خدا سوگند كه تازه كردى بر من ، مصيبت رسول خدا را ، وعظيم شد وفات تو بر من . پس مىگويمإِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَبه خدا براي مصيبتى كه بسيار درد آوردنده است مرا وچه بسيار سوزنده وبه حزن آورنده است مرا . به خدا سوگند كه اين مصيبتى است كه تسلىدهنده ندارد ورزيهاى -