تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١
فهيّأ لهم المسير ، وبعث بهم إلى المدينة . القمي ، نفس المهموم ، / 452 اعلم : أنّه « 1 » لمّا أجاز يزيد بن معاوية لبنات رسول اللَّه والذّرِّيّة الطّيِّبة أن ينحن على الحسين عليه السلام ، ويقمن المآتم عليه ووعد عليّ بن الحسين عليه السلام أن يقضي له ثلاث حاجات ، فأقمن المآتم أيّاماً - وقيل سبعة أيّام - فلمّا كان اليوم الثّامن دعاهم يزيد ، وعرض عليهم المقام بدمشق ، فأبوا ذلك ، وقالوا : بل ردّنا إلى المدينة ، فإنّها مهاجر جدّنا صلى الله عليه وآله « 2 » . القمي ، نفس المهموم ، / 463 / مثله الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 395
هامش
- ايشان قبول نكردند وگفتند : « ما را به مدينه باز گردان كه محل هجرت جدمان باشد . » پس آن ملعون با نعمان بن بشير ، صاحب رسول خداى صلى الله عليه وآله وسلم فرمان كرد كه : « آنچه براي اين زنان لازم‌است ، فراهم‌كن ومردىصالح وامين از مردم شام را باايشان روانه‌دار وأعوان 1 وخيل 2 با آن‌ها بفرست . » وبه روايت أبى مخنف محامل 3 از بهر ايشان بربستند ، وبه فرش‌هاى ويبقى وابريشم برآراستند . به روايت شيخ مفيد در كتاب ارشاد ، يزيد ملعون به نعمان بن بشير گفت : « كار سفر بساز وتهيهء خويشتن بگذار كه ببايست اين زنان را به مدينه كوچ دهى . » وخود آن به تجهيز أهل بيت نيت بست . 1 . أعوان ( جمع عون ) : يار ، خدمتكار . 2 . خيل : أسب . 3 . محامل ( جمع محمل ) : كجاوه كه بر شتر بندند . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 255 پس علي بن الحسين را به مكاني خلوت طلب كرد وگفت : « لعنت خداى بر پسر مرجانه باد ! دانسته باش ، سوگند به خداى اگر من با پدرت برابر بودم ، هر چيزى از من خواستار مىشد ، قبول كردمى وتا نيرو داشتم ، روى هلاكت وتباهى از وى برتافتم . » به روايت صاحب مناقب گفت : هلاكت را از وى دفع مىدادم ؛ اگرچه فرزند خويش را بر سرِ اين كار مىنهادم ؛ لكن خداى ، آنچه ديدى ، تقدير فرموده بود . پس ، از مدينه به من كتابت كن وبه هر حاجت كه پديد آيد ، مستحضر گردان . » سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 255 بالجملة ، به روايت شيخ مفيد در ارشاد ، آن حضرت وأهل بيت عصمت را جامه بداد وبا نعمان بن بشير روانهء مدينهء طيبه نمود وبا وى سفارش بليغ نمود كه ايشان را در شب‌ها حركت بدهد وبه راه سپردن شود ودر همه جا ايشان از پيش باشند ؛ آن چند كه از ديدهء أو ناپديد نباشند وبه هر كجا كه خواهند ، فرود آيند ، وى با اصحابش از ايشان از دورتر فرود آيد وبه حراست مراقبت نمايد . آن چند از ايشان دورتر فرود آيد كه گاه يكى ايشان را كار وضو وطهارتى پديد آيد ، از نظر بيگانه محفوظ باشند وشرمگين نشوند . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 257 - 258 ( 1 ) - [ من هنا حكاه في وسيلة الدّارين ] . ( 2 ) - [ أضاف في وسيلة الدّارين : « قال : نعم ، فأمر أن يجهّزوا لهم » ] .