قال : فتركوني مكاني « 1 » وبادروني « 2 » .
فضربت ( 2 * ) فرسي حتّى رجعت إليهم « 3 » ، فوجدت النّاس قد أخذوا « 4 » الطّرق والمواضع .
فنزلت عن فرسي وتخطّيت رقاب النّاس حتّى قربت من باب الفسطاط ، وكان عليّ بن الحسين عليه السلام داخلًا « 5 » ، فخرج « 6 » ، ومعه خرقة « 7 » يمسح بها دموعه وخلفه خادم معه كرسيّ ، فوضعه له وجلس عليه وهو لا يتمالك « 8 » عن العبرة « 9 » وارتفعت أصوات النّاس بالبكاء « 10 » و « 11 » حنين النِّسوان « 12 » والجواري « 8 » و « 13 » النّاس « 10 » يعزّونه من كلّ ناحية ، فضجّت تلك البقعة ضجّة شديدة . « 14 »
هامش
( 1 ) - [ لم يرد في المعالي ووسيلة الدّارين ] .
( 2 ) - [ في البحار والعوالم والدّمعة السّاكبة والأسرار والعبرات : « بادروا » ] .
( 3 ) - [ في تسلية المجالس : « إليه » ولم يرد في أعيان الشّيعة ] .
( 4 ) - [ الدّمعة السّاكبة : « قد أخذت » ] .
( 5 ) - [ تسلية المجالس : « داخل الفسطاط » ] .
( 6 ) - [ لم يرد في البحار والعوالم ] .
( 7 ) - [ في المعالي ووسيلة الدّارين : « منديل » ] .
( 8 - 8 ) [ تسلية المجالس : « من العبرة والبكاء وارتفعت الأصوات بالنّحيب وحنين الجواري والنِّساء » ] .
( 9 ) - [ في البحار والعوالم والدّمعة السّاكبة والأسرار ونفس المهموم وأعيان الشّيعة واللّواعج والعبرات : « من العبرة » وفي وسيلة الدّارين : « عن العدّة » ] .
( 10 - 10 ) [ لم يرد في أعيان الشّيعة واللّواعج ] .
( 11 ) - [ الأسرار : « وكثر » ] .
( 12 ) - [ في البحار والعوالم : « النِّساء » وفي الدّمعة السّاكبة : « النِّسوة » ] .
( 13 ) - [ الأسرار : « وأقبل » ] .
( 14 ) - راوي گفت : سپس از كربلا به مقصد مدينه حركت كردند . بشير بن جذلم گفت : چون به نزديك مدينه رسيديم ، علي بن الحسين فرود آمد وبارها را باز كرد وخيمهاش را برپا ساخت وزنان را پياده نمود وفرمود : « اى بشير ! خدا پدرت را رحمت كند . أو شاعر بود ، تو هم شعر سرودن توانى ؟ »
عرض كرد : « آرى يا بن رسول اللَّه ، من هم شاعرم . »
حضرت فرمود : « وارد شهر مدينه بشو ومرگ أبى عبداللَّه را اعلام كن . »
بشير گفت : اسبم را سوار شدم وبه تاخت وارد مدينه شدم . چون به مسجد پيغمبر رسيدم ، صدا به گريه بلند كردم وشعري به اين مضمون انشاد كردم : -