هامش
- يا نظر به اختلاف جهات مزاحمت عرضيه است يا غير از اينها از محامل كه در كتب فقه بيان شده وشرح وتفصيل اين مطلب فقهى در اين مورد از موضوع اين كتاب خارج است .
در اين خصوص رجوع شود به كتاب شريف واثر خالد سيد أستاذ ما امام فقيه آيت اللَّه آقاى طباطبايى حكيم قدس سره كه در شرح « عروة الوثقى » به نام « مستمسك العروة الوثقى » 11 تأليف ودر تمامى أقطار وبلاد اسلامى شهرت علمي آن كتاب نفيس طنينانداز واشتهار تمام دارد ودرس خارج چند مجلد از آن اثر گرانبها در حضورش درك شد .
سوم : پنجاهويك ركعت نماز در روز وشب از مختصات شيعه اماميّه است ولذا امام عليه السلام از علائم مؤمن شمرده است ؛ زيرا أهل سنت گرچه در عدد ركعات نمازهاى فرائض پنجگانه با شيعه اتفاق دارند وعدد ركعات نمازهاى يوميهاى واجبي از ضروريات در اسلام است .
ولى در ميان سنىها در عدد نوافل اختلاف است ؛ به نحوى كه هيچ كدام از أقوال آنها پنجاه ويك ركعت نمىشود وبراي ما احتياجى به نقل أقوال آنها نداشته است وتحقيق در أطراف آن أقوال لزوم ندارد واز بركت ائمهء أهل بيت معصومين عليهم السلام كه تمامى أقوال واخبارشان به رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وسلم مىرسد ، احتياجى به أقوال ائمهء اربعهء ايشان نداريم واقوالشان را مورد اعتماد نمىشماريم ؛ لذا از نقل أقوال سنىها در بارهء عدد نوافل صرف نظر مىشود .
چهارم : دوم از علائم مؤمن كه در حديث شريف آمده ، عبارت از زيارة ( أربعين ) است وشكى نيست كه مراد زيارة حضرت سيد الشهدا سلام اللَّه عليه در روز أربعين بيستم شهر صفر در كربلا مىباشد .
وآنچه از أذهان كج ظاهر شده واز آنانى كه اعوجاج سليقه در فهم اخبار وأحاديث دارند ، ابراز گرديده ومعاني أحاديث را از مصب وجريان ومسير خود خارج مىنمايند ودر بعضي كتابها نيز نگارش دادهاند كه مراد از زيارة ( أربعين ) در حديث شريف عبارت از أربعين مؤمن است ، يعنى از علائم مؤمن يكى نيز زيارة چهل نفر از برادران مؤمن مىباشد .
اين حرف خلاف متبادر از حديث در نهايت درجه قول سخيف ومعنى منافى با ذوق سليم وذهن مستقيم است ؛ با اين كه ابداً قرينه در روايت كه دلالت بر آن معنى كند ، وجود ندارد ، هرگاه اين معنى مراد بود ، بايد عبارت « زيارة الأربعين » را بدون الف ولام عهدي بيان مىفرمود . پس با آوردن آن ألفاظ شريفه با الف ولام عهد خواسته اشاره فرموده وشنونده را متنبه سازد بر اين كه زيارة أربعين نيز از سنخ ساير مثالها كه براي علائم مؤمن در حديث شريف مىشمارد ، مىباشد وزيارة أربعين نيز مثل آنهاست ، زيارتي كه در خارج در روز معهود معلوم واز كارهاى اختصاصى أهل ايمان ومشهور است .
واز حضرت امام صادق عليه السلام براي آن روز زيارة مخصوص مأثور بوده وشيخ طوسي رحمه الله در « مصباح المتهجدين » با سند معتبر ، بلكه صحيح از صفوان بن مهران روايت كرده است وصفوان گويد : « قال لي مولاي الصادق صلوات اللَّه عليه في زيارة الأربعين تزور عند ارتفاع النهار وتقول : السلام على ولي اللَّه وحبيبه السلام على خليل اللَّه ونجيّه 12 السلام على صفي اللَّه وابن صفيه السلام على الحسين المظلوم الشهيد . . . » . -