هامش
- ( 4 ) . مطروح : بر زمين افكنده شده .
( 5 ) . سماحت وجود : بخشش .
( 6 ) . سخط : خشم ، غضب .
( 7 ) . مساوى ( جمع مساو ) : كار زشت ، عيب .
( 8 ) . بو تراب : يكى از كنيههاى أمير المؤمنين عليه السّلام است .
( 9 ) . جلساء ( جمع جليس ) : همدم ، همنشين .
( 10 ) . منفردا : جداگانه ، مستقلا .
( 11 ) . بريت : خلق مردم .
( 12 ) . خلقه : هيئة فطرت .
( 13 ) . ضارب به سيفين : به دو شمشير زننده .
( 14 ) . طاعن به رمحين : به دو نيزه زننده .
( 15 ) . هاجر هجرتين : دوبار هجرتكننده ؛ منظور يكى هجرت به شعب أبى طالب با پيغمبر در أوائل اسلام وديگرى هجرت به سوى مدينه كه مبدأ تاريخ رسمي مسلمانان جهان است .
( 16 ) . بايع بيعتين : دوبار بيعتكننده كه منظور ، يكى بيعت عقبه وديگر بيعت رضوان است .
( 17 ) . طرفة العين : يك بار برهم چشم زدن وكناية از شدت سرعت در عمل است .
( 18 ) . قامع ملحدين : خردكنندهء بىدينان .
( 19 ) . مؤيد : تقويم ويارى شده .
( 20 ) . مارقين : خارج شوندگان از دين ومقصود خوارج نهروان است .
( 21 ) . ناكثين : شكنندگان بيعت ومنظور طلحه وزبير وياران آنهاست .
( 22 ) . قاسطين : ستمگران ومنظور معاوية واتباع أو است .
( 23 ) . ناصبين : عداوت وبغضدارندگان .
( 24 ) . عرفا ( جمع عارف ) : بامعرفت ، شناساى راه حق .
( 25 ) . زكى : پاكيزه .
( 26 ) . ابطحى منسوب به ابطح : رفتنگاه آب ، محل جريان سيل وسيعى كه سنگريز داشته باشد ومسيل مكة را به اين جهت ابطح وشخص منصوب به آن محل را « ابطحى » گويند .
( 27 ) . مقدام : بسيار اقدامكننده وواردشونده در أمور .
( 28 ) . همام : بزرگ ، عاليقدر .
( 29 ) . صوام : بسيار روزهدارنده .
( 30 ) . قوام : بسيار قيامكننده براي عبادت در شب .
( 31 ) . أصلاب ( جمع صلب ) : پشت . -