هذا هو المروق من الدّين ، وقول من لا يرجع إلى اللّه ولا إلى دينه ولا إلى كتابه ولا إلى رسوله ، ولا يؤمن باللّه ولا بما جاء من عند اللّه .
ثمّ من أغلظ ما انتهك ، وأعظم ما اخترم سفكه دم الحسين بن عليّ وابن فاطمة بنت رسول اللّه صلّى اللّه عليه وسلّم مع موقعه من رسول اللّه صلّى اللّه عليه وسلّم ومكانه منه ومنزلته من الدّين والفضل ، وشهادة رسول اللّه صلّى اللّه عليه وسلّم له « 1 » ولأخيه بسيادة شباب أهل الجنّة ، اجتراء على اللّه ، وكفرا بدينه ، وعداوة لرسوله ، ومجاهدة لعترته ، واستهانة بحرمته ، فكأنّما يقتل به وبأهل بيته قوما من كفّار أهل التّرك والدّيلم ، لا يخاف من اللّه نقمة ، ولا يرقب منه سطوة ، فبتر اللّه عمره ؛ واجتثّ أصله وفرعه ، وسلبه ما تحت يده ، وأعدّ له من عذابه وعقوبته ما استحقّه من اللّه بمعصيته . « 2 »
هامش
( 1 ) - [ لم يرد في بهج الصّباغة ] .
( 2 ) - مردم گفتند : مكتوبى كه معتضد دستور داده است كه دربارهء لعن معاوية بنويسند ، پس از نماز جمعه بر منبر خوانده مىشود . وقتي مردم نماز جمعه را بكردند ، به طرف اتاقك رفتند كه خواندن مكتوب را بشنوند ؛ اما خوانده نشد .
گويند : معتضد دستور داد مكتوبى را كه مأمون دستور داده بود دربارهء لعن معاوية بنويسند ، درآرند كه از ديوان درآوردند ونسخهء اين مكتوب را از روى آن گرفتند ؛ به قولي اين مكتوب را براي معتضد أنشأ كردند :
« به نام خداى رحمان رحيم ،
ستايش خداى والاي بزرگ حليم حكيم [ . . . ]
از جمله آن بود كه دين خدا را بازيچه كرد وبندگان خدا را سوى پسر خويش ، يزيد متكبر شرابخوارهء خروسباز يوزباز ميمونباز خواند وبراي وى از اخيار مسلمانان با قهر وسطوت وتهديد وبيمدادن وهراس افكندن بيعت گرفت ؛ در صورتىكه سفاهت وى را مىدانست واز خبث وى خبر داشت ومستى وبدكارى وكفر وى را معاينه مىديد . چون قدرتى كه براي يزيد فرآهم آورده بود وبه سبب آن عصيان خدا وپيمبر كرده بود ، بر أو راست شد ، به انتقامجويى مشركان از مسلمانان پرداخت وبا أهل حره نبردى كرد كه در اسلام شنيعتر وزشتتر از آن نبود كه در اثناى آن پارسايان را از پاى درآورد وخشم خويش را فرو نشاند وپنداشت كه از دوستان خداى انتقام گرفته ومقصود خويش را به سبب دشمنان خداى انجام داده است وبه ابراز كفر واظهار شرك گفت :
« اى كاش پيران من كه به بدر بوده بودند
ديده بودند كه خزرجيان -