ابن طاووس ، اللّهوف ، / 149 - 154 - عنه : المازندراني ، معالي السّبطين ، 2 / 103 - 105 ؛ الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 360 - 361 ؛ المحمودي ، العبرات ، 2 / 235 - 237 ؛ مثله المقرّم ، مقتل الحسين عليه السّلام ، / 405 - 409
هامش
- ( 4 ) . على وپسرانش را با نيزه وشمشيرهاى هندى كشتيم وزنانشان را همچون أسيران ترك أسير كرديم وآنها را شاخ عجيبى زديم .
( 5 ) . ( در اينجا به شعر أعشى استشهاد فرموده وتصرفى نيكو در آن نموده است . أعشى مىگويد : فما ذنبنا أن جاش بحر ابن عمّك ) اگر در روزگارى درياهاى فضل وبزرگوارى ما به تلاطم آمده ودرياى تو به قدرى ساكن مانده كه پشهها را غرق نمىكند گناه ما چيست ؟
( 6 ) . قسمتى از آية 21 سورهء 57 .
( 7 ) . قرآن كريم ( 24 / 40 ) .
( 8 ) . وادى : رودخانه ، شكاف بين دو كوه .
( 9 ) . ثريّا : نام ستارهاى است . ثرى : خاك ، زمين . قسطاس : ترازو .
( 10 ) . نقيبت : نفس ، جان .
( 11 ) . وعا : ظرف .
( 12 ) . اراقت دما : ريختن خونها .
( 13 ) . مباح : جايز ، روا .
( 14 ) . سبايا : أسيران .
( 15 ) . دى : ديروز .
( 16 ) . فرحان : شادان .
( 17 ) . مستأصل : ريشهكن .
( 18 ) . در پرده گمراهى نهان كرد .
( 19 ) . رجس : پليدى .
( 20 ) . به دست كند : به دست آورد .
( 21 ) . مضيق ظلمت : تنگناى تاريكى .
سپهر ، ناسخ التّواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 3 / 42 - 48