تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 471

مساهمون:

ص٤٧١
القمي ، نفس المهموم ، / 389 ، 391 - 392 - عنه : الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 347 - 349 ( فائدة ) قال الشّيخ المفيد في الإرشاد : لمّا رحل ابن سعد بالرّؤوس والسّبايا وترك الجثث « 1 » الطّاهرة : خرج قوم من بني أسد . كانوا نزولا بالغاضريّة إلى الحسين عليه السّلام وأصحابه عليه السّلام ، فصلّوا عليهم ، ودفنوهم ، دفنوا « 2 » الحسين عليه السّلام حيث قبره الآن . ودفنوا
هامش
- صاحب امامت را توانا مىتواند كرد كه به بغداد آيد ومتصدى دفن پدر گردد ؛ با آن‌كه در زندان واسيرى هم نبوده است . » رمز - يكى از مقامات بلند عرفانى خلع جسد عنصرى است وفعاليت با جسد مثالي كه يكى از پرده‌هاى هستى نامرئى وجود بشر است ؛ زيرا امام حاوي مقام شامخ عرفان حقيقي است ، بر اين معنى قدرت دارد كه در مسافتهاى دور ، انجام كارهايى كند وبا ظهور جسد مثالي خود ، متصدى مشاغلى شود ومردم عادى از آن بىخبر باشند . من مىگويم در كتب معتبره وضع دفن حسين عليه السّلام وكساني كه با أو كشته شدند ، به تفصيل نرسيده است واز روايت شيخ طوسي برمىآيد كه بنى أسد حصير تازه‌اى آوردند وزير بدن حسين عليه السّلام فرش كردند ؛ زيرا از ديزج روايت شده است كه : « من با غلامان مخصوص خود آمدم وقبر أو را شكافتم وحصير تازه‌اى ديدم كه بدن حسين روى آن بود وبوى مشك از آن دريافت مىشد . آن حصير را به همان وضع كه بدن حسين بالاى آن بود ، به حال خود گذاشتم ودستور دادم خاك بر آن انباشتند وآب بر آن بستم . » ونيز در روايت أبو الجارود است كه براي اوّلين بار از بالاى سر وپايين پا ، قبر حسين را كندند واز آن بوى مشك اذفر برخاست كه شكى در آن نداشتند ودر حديث مشهور از زائده كه صدرش را در پايان فصل گذشته نقل كردم رسيده است كه جبرييل به رسول خدا صلّى اللّه عليه واله گفت : « اين دختر زاده‌ات ( با دست خود به حسين اشاره كرد ) با جمعى از ذريه وأهل بيت ونيكان امتت در كنار فرات بر زمينى به نام كربلا كشته شوند . » تا آن‌كه گفت : « چون اين جمع به آرامگاه خود افتند ، خداى عز وجل به دست خود جان آنها را بگيرد وفرشتگان آسمان هفتم با ظرف‌هاى ياقوت وزمرد كه پر از آب حيات است وبا كفن‌ها وطيب بهشتى فرود آيند وصف به صف بر أو نماز گزارند . سپس خداوند قومي از امتت كه معروف حكومت كفار نباشند وبه گفتار وپندار وكردار شركتى در خون آنان ندارند ، برانگيزد تا آنها را به خاك بسپارند وبراي قبر سيد الشهدا در آن پهنادشت نشان گذارند كه رهبر أهل حق ووسيلهء فيض يأبى مؤمنان باشد ودر هر شبانه روز از هر آسمانى ، صد هزار فرشته بر قبر أو احاطه كنند وبر أو صلوات نثار كنند وخدا را تسبيح گويند وبراي زوار أو آمرزش طلبند ونام زوار أو را بنويسند . » الحديث . كمره‌اى ، ترجمه نفس المهموم ، / 182 - 184 ( 1 ) - [ وسيلة الدّارين : « الأجساد » ] . ( 2 ) - [ وسيلة الدّارين : « باشتراك عليّ بن الحسين لأنّ المعصوم لا يلي المعصوم إلّا هو كما ذكرنا مفصّلا ودفنوا » ] .