ثمّ برز حنظلة ، وهو يقول
يا شرّ قوم حسبا وزادا * وكم ترومون لنا العنادا
أنتم أناس أبعد العبادا * لا حفظ اللّه لكم أولادا
فلم يزل يقاتل حتّى قتل منهم ستّين فارسا ، ثمّ قتل رضى اللّه عنه . « 1 » [ عن أبي مخنف ]
القندوزي ، ينابيع المودّة ، 3 / 72
هامش
( 1 ) - وديگر در غلواى جنگ حنظلة بن سعد شامي پيش شد ودر برابر حسين عليه السّلام بايستاد ودر حفظ وحراست آن حضرت خويشتن را سپر حسام وهدف سهام ساخت وهر خدنگى كه به جانب امام عليه السّلام گشاد مىيافت يا زخم سيف وسنانى كه به قصد أو فرا مىرسيد ؛ به جان وتن مىخريد وهمى بانگ برمىداشت كه :
يا قوم ! إنّي أخاف عليكم مثل يوم الأحزاب ، مثل دأب قوم نوح وعاد وثمود والّذين من بعدهم وما اللّه يريد ظلما للعباد . ويا قوم ! إنّي أخاف عليكم يوم التّناد ، يوم تولّون مدبرين ما لكم من اللّه من عاصم . يا قوم ! لا تقتلوا حسينا ، فيسحتكم اللّه بعذاب وقد خاب من افترى .
يعنى : « اى قوم ! من مىترسم بر شما كه مستوجب عذاب لشكر احزاب شويد وكيفر قوم نوح وعاد وثمود بينيد وبه حكم عدل خداوند كريم ، دستخوش عذاب اليم گرديد . اى قوم ! من بر شما مىترسم از روز برانگيزش وموقف پرسش ، كه هيچ پشتوانى ونگاهبانى نتوانيد يافت . اى قوم ! با پسر پيغمبر رزم مزنيد وعذاب خداى قاهر غالب را بر جان وتن حتم مكنيد ! »
فقال له الحسين : يا ابن سعد ! رحمك اللّه إنّهم قد استوجبوا العذاب حين ردّوا عليك ما دعوتهم إليه من الحقّ ونهضوا إليك يشتمونك وأصحابك ، فكيف بهم الآن وقد قتلوا إخوانك الصّالحين ؟
فرمود : « اى حنظلة بن سعد ، خداوند تو را رحمت كناد ! دانسته باش كه اين جماعت مستوجب عذاب وعقاب شدند . گاهى كه بدانچه ايشان را به سوى حق دعوت كردى ، سر برتافتند وبر تو بيرون شدند وتو را به سب وشتم ياد كردند وأصحاب تو را دشنام گفتند . از آن پس كه برادران پارساى تو را كشتند ، از ايشان چه طمع دارى ؟ »
حنظله عرض كرد : « يا ابن رسول اللّه ! پدر ومادرم فداى تو باد ، سخن براستى كردى . آيا من به سوى پروردگار خود نروم ؟ وبا برادران خود ملحق نشوم ؟ »
فرمود : « شتاب كن وبرو به سوى چيزى كه بهتر است از دنيا وآنچه در دنيا است وبه سوى سلطنتى كه هرگز كهنه نشود وزوال نپذيرد . »
حنظله عرض كرد :
السّلام عليك يا ابن رسول اللّه ! صلّى اللّه عليك وعلى أهل بيتك وجمع بيننا وبينك في الجنّة .
وحملهء گران افكند ورزمى بزرگ بداد وجان بر سر شهادت نهاد - رحمة اللّه عليه - .
سپهر ، ناسخ التّواريخ سيّد الشّهداء عليه السّلام ، 2 / 293 - 294