فلو خلد الملوك إذا خلدنا * ولو بقي الكرام إذا بقينا
فقل للشّامتين بنا أفيقوا * سيلقى الشّامتون كما لقينا
« 1 » ثمّ أيم اللّه « 1 » لا تلبثون بعدها إلّا كريث ما يركب الفرس ، حتّى تدور بكم دور الرّحى ، وتقلق بكم قلق المحور ، عهد عهده إليّ أبي عن جدّي ، فأجمعوا أمركم وشركاءكم ثمّ لا يكن أمركم عليكم غمّة ، ثمّ اقضوا إليّ ولا تنظرون ، إنّي توكّلت على اللّه ربّي وربّكم ، ما من دابّة إلّا هو آخذ بناصيتها ، إنّ ربّي على صراط مستقيم « 2 » . اللّهمّ « 3 » احبس عنهم قطر السّماء ، وابعث عليهم سنين كسنيّ يوسف ، وسلّط عليهم غلام ثقيف ، فيسومهم « 4 » كأسا مصبّرة « 5 » ، فإنّهم كذبونا ، وخذلونا ، وأنت ربّنا عليك توكّلنا ، وإليك أنبنا ، وإليك المصير . « 6 »
هامش
( 1 - 1 ) [ بحر العلوم : « ثمّ قال : أما واللّه » ] .
( 2 ) - [ زاد في بحر العلوم : « ثمّ رفع يديه إلى السّماء وقال : » ] .
( 3 ) - [ وفي إثبات الهداة مكانه : « إنّه قال : اللّهمّ . . . » ] .
( 4 ) - [ في إثبات الهداة : « يسومهم » وفي الإمام الحسين عليه السّلام وأصحابه وبحر العلوم : « يسقيهم » ] .
( 5 ) - [ إلى هنا حكاه في إثبات الهداة ، 2 / 585 ] .
( 6 ) - لذا حسين عليه السّلام شخصا بر شتر خود سوار شد ( وگفته شده [ است ] كه بر أسب سوار شد ) وآنان را دعوت به سكوت فرمود . ساكت شدند . پس ، حمد خدا را گفت وستايش أو را كرد وآنچه سزاوار مقام ربوبي بود ، بيان فرمود وبر پيغمبر خاتم وفرشتگان وسفيران وفرستادگان الهى با بيانى شيرين درود فرستاد . سپس فرمود : « مرگ وپريشانى بر شما اى مردم كه حيران وسرگردان بوديد وما را به دادرسى خويش خوانديد . همينكه ما شتابان براي دادرسى شما آمديم ، شمشيرى كه مىبايست طبق سوگندهايتان براي يارى ما بكشيد ، به روى ما كشيديد وآتشى را كه ما به جان دشمنان مشتركمان افروخته بوديم ، براي خود ما دامن زديد . امروز به نفع دشمنان خود وزيان دوستان گرد آمدهايد . با اينكه دشمنان شما نه رسم عدالتى در ميان شما گذاشتهاند ونه اميد تازهاى به آنان بستهايد ، اى واي بر شما ! ما را رها كرديد ؟ پيش از آنكه شمشيرى در يارى ما از نيام بكشيد ويا اضطراب خاطري داشته باشيد ويا نظريهء ثابتي اتخاذ كنيد ؛ ولكن با شتابزدگى مانند ملخ دست به اين كار زديد وهمچون پروانه بر اين كار هجوم آورديد . مرگ بر شما اى بردگان اجتماع وراندهشدگان احزاب ورهاكنندگان كتاب وتبديلكنندگان احكام الهى ! اى جمعيت سراپا گناه واى شريكشدگان شيطان وخاموشكنندگان چراغهاى هدايت پيغمبر ! آيا اينان را يارى مىكنيد وما را خوار ؟ آرى ! به خدا قسم ، نيرنگى است كه از دير زمان در شماست وبه برگها وريشههاى شما پيچيده وشاخههاى شما را فرا گرفته [ است ] وشما ناپاكترين ميوهء آن درخت هستيد كه باغبان را همچون استخوان گلوگيريد ؛ ولى براي غاصب لقمهاى گوارا ! هان كه اين زنازادهء فرزند زنازاده مرا بر سر دوراهى -