مثله كردن شهداى مسلمان پرداخت ، گوشها وبينيهاى آنان را بريد وبراي خود از آنها گردن بند ساخت وجگر حمزه را در آورد وميان دندانهاى خود فشرد ، اما چون نتوانست آن را بجود ، دور انداخت وبه اين دليل معاوية را پسر هند جگر خوار گفتهاند .
جعفر بن أبي طالب در واقعهء موته به قتل رسيد ، زمان وقوع اين جنگ در ماه جمادى الأولى سال هشتم هجرت بود ، كه پيامبر أكرم حرث بن عميرهء ازدى را به سوى پادشاه بصرى به ماموريت فرستاد وهنگامى كه به سرزمين موته رسيد ، شرحبيل بن عمرو الغسّانى متعرض أو شد و ، وى را به قتل رساند ، وتا آن وقت هيچ فرستادهاى از آن حضرت كشته نشده بود ، اين مصيبت برايشان گران آمد ، پس مسلمانان را به مدد خواست ولشكرى به تعداد سه هزار نفر فرآهم كرد ، وفرمود : فرماندهء شما زيد بن حارثه است اما اگر أو به قتل رسيد ، جعفر بن أبي طالب وپس از أو عبد اللَّه بن رواحه است ، واگر أو نيز به قتل رسيد هر كس را بخواهيد انتخاب كنيد ، وسپس به آنان دستور داد كه نخست به محل كشته شدن حرث بروند واز آن جا مردم را به اسلام دعوت كنند ، پس اگر مسلمان شدند دست از آنان بردارند ولى اگر اسلام را نپذيرفتند همهء آنها را به قتل رسانند ، دشمنان از قضية آگاه شدند افراد فراوانى جمع كردند ، تنها شر حبيل ، بيش از صد هزار نفر فرآهم كرد ، مسلمانان كه به موته رسيدند ، با انبوه لشكر از كفار ومشركين مواجه شدند ، مبارزه آغاز شد ، زيد بن حارثه پرچم را به دوش گرفت ، جلو رفت وبه جنگ پرداخت تا به شهادت رسيد وبعد از أو پرچم را جعفر بلند كرد ، أو نيز جنگيد تا دستهايش قطع شد وپرچم بر زمين افتاد ، بعضي گفتهاند : مردى رومى ضربتي بر أو زد وأو را دو نيم كرد ، ودر يكى از دو نصفهء أو هشتاد ويك جراحت يافت مىشد ، پيغمبر خدا جعفر را صاحب دو بال ناميد كه در بهشت با دو بال خود پرواز مىكند ، اين نامگذارى به آن سبب
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 626
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٦٢٦