محمد بن أبي بكر ، عمّار ، مالك اشتر ، عدى بن حاتم ، عمرو بن حمق وفلان و . . .
از جمله كساني بودند كه بر أو داخل شدند . امام فرمود : پس دنبال آنان برويد ودستگيرشان سازيد ، اين دو نفر نزد آن گروه رفتند ، واظهار داشتند كه شما از كشندگان عثمان هستيد ، وأمير المؤمنين دستور دستگيرى شما را داده است ، فرياد همه بلند شد وبيش از ده هزار نفر از ميان لشكريان علي ( ع ) بلند شدند ، در حالي كه شمشيرها در دست داشتند ، مىگفتند : همهء ما أو را كشتهايم ، أبو هريره وأبو درداء از اين امر مبهوت وحيران شدند ، ونزد معاوية برگشتند ، در حالي كه مىگفتند : اين كار هرگز سرانجام وپايانى نخواهد داشت ، وداستان را برايش نقل كردند ، حال موقعى كه قاتلان وپشتيبانان آنها به اين افزونى باشند ، چگونه امام ( ع ) مىتواند همه يا يكى از آنها را تسليم معاوية كند ؟
3 - در ميان أصحاب آن حضرت كه گواهى به استحقاقشان به بهشت داده شده ، برخى اشخاص بودند كه عقيدة داشتند : عثمان به دليل بدعتهايش مستحق قتل بوده است چنان كه نضر بن مزاحم نقل كرده است كه عمار در يكى از روزهاى جنگ صفين در ميان دوستان خود ايستاد وگفت : بندگان خدا ! با من بياييد برويم نزد مردمى كه از شخص ستمكارى خونخواهى مىكنند كه عدهاى از نيكوكاران مخالف ظلم وستم وامر كنندگان به نيكى واحسان ، أو را به قتل رساندهاند ، اين مردم ، كه اگر دنياشان معمور باشد هيچ باكى ندارند اگر چه دين اسلام را در حال نابودى ببينند ، اگر به ما بگويند : چرا عثمان را كشتيد ، خواهيم گفت به دليل بدعتهايى كه ايجاد كرد ، اگر چه آنها خواهند گفت كه هيچ بدعتى ايجاد نكرده است البتة آنها حق دارند منكر شوند ، زيرا عثمان دنيا را در اختيار آنان گذاشته بود مىخوردند ومىچريدند كه اگر كوهها بر سرشان فرود مىآمد باكى نداشتند ، خوب ، هنگامى كه اين مرد بزرگوار اقرار به شركت در قتل عثمان مىكند ودليل بر اين كار ، بدعتهاى أو را مىآورد ، خيلى روشن است كه امام ( ع )
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 629
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٦٢٩