تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 358

مساهمون:

ص٣٥٨
سبب مرگ مىباشد . ( 42515 - 42497 )

وخيفة الوعد ،

هر گاه خير وشر ، هر دو ، در كلام ذكر شوند واژهء وعد به كار مىرود چنان كه گفته‌اند : « ولا تعدانى ، الخير والشر مقبل « 3 » » اما اگر با هم ذكر نشوند ، در مورد خير ، عده ووعد ، ودر مورد شرّ ، ايعاد ووعيد را به كار مىبرند در عبارت خيفة الوعد كه امام ( ع ) به كار برده‌اند اگر چه خير وشرّ در كلام نيست اما كلمهء خيفه كه به معناى ترس است مانند قرينه‌اى بر وجود شرّ مىباشد كه وعد براي آن به كار رفته است ومنظور از عبارت غمّ الضريح ، اندوه فراوانى است كه براي انسان از مقايسهء تنگى قبر با فراخى منازل دنيا به وجود مىآيد وهمچنين ساير أمور ترس‌آورى كه امام ( ع ) بيان فرموده است . اين كه حضرت از اين أمور بيمناك وترس‌آور ياد نموده به اين سبب است كه هدف پند واندرز ، وترس وتحزيف است ، وبه همين منظور مطلب را با ترس از خدا تأكيد كرده وبيان فرموده است علت اين كه بايد از آينده نگران باشيد اين است كه گذشت دنيا به يك روال است ، پس همچنان كه خداوند گذشتگان وآثار آنها را به هلاكت رساند ، نسبت به شما نيز همين رفتار را خواهد داشت پس بهوش باشيد وغفلت نكنيد ودر حوادث به خدا پناه ببريد . ( 42521 - 42516 )

وأنتم والساعة في قرن ،

اين جمله كناية از نزديك بودن قيامت وآخرين منزل مىباشد كه گويا اين مردم با قيامت در يك عصر وزمان هستند . ( 42534 - 42522 )

وكأنها قد جاءت باشراطها ،

سرعت فرا رسيدن رستاخيز را به امرى تشبيه كرده است كه آمده وحضور يافته است ، واين تشبيه را با كلمهء قد تأكيد فرموده كه گويا اين آمدن تحقق يافته است ، وعلامتهاى قيامت از قبيل ظهور دجّال ودابّة
هامش
( 3 ) به من وعدهء خوبى ندهيد ، وحال آن كه شرّ رو آورنده است .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 358 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم