را كه دوست دارد ومىخواهد كه از بخشندگان شمرده شود وبه اين منظور خود را كريم وبخشنده نشان مىدهد وشخص ترسو دلش مىخواهد كه شجاع به حساب آيد ولذا شجاعت را به خود مىبندد .
امام ( ع ) در بيان اين صفات صنعت مطابقه را رعايت فرموده است به اين طريق كه تامّ را در مقابل ناقص ، بلند قامت را در مقابل كوتاه قد ، ذكى را در مقابل قبيح ، نزديك را در مقابل دور ، ومعروف را در مقابل منكر ذكر كرده است ، دو نوع ديگر از صفات هفتگانهء مركب را در آخر آورده كه يكى از آنها :
تائه القلب متفرق اللب ، دلش حيران وانديشهاش مشوّش است وآنها بىسوادان عوام مردمند كه دنبال هر آوازى مىروند ودر ورطهء ناداني وتفرقه سرگردان ودر درياى هوا وهوس خود به سوى تمايلات دنيوي وخواستههاى شيطانى متحيّرانه شناورند . صفت دوم : زبانى گويا ودلى قوى دارد ، زبانآور وهوشمند است اين دو صفت كه آخرين صفات مىباشند بر خلاف چند صفت أول ، جنبه ظاهر وباطنشان هماهنگ است ودر هر كدام از دو همراه صنعت سجع متوازى رعايت شده است ، در أول قلب ولب ودر دوم لسان وجنان را قرين هم آورده است . توفيق از خداوند است .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — Page 218
Contributors: ابن ميثم البحراني
P.218