واو در جمله والعمل ، حاليه است .
( 54169 - 54167 ) 2 - تا نيامدن مرگ امكان پذيرش توبه وزدودن آثار سوء گناهان از خود باقي است .
( 54172 - 54170 ) 3 - دنيا جاى استجابت دعا وقبول آن از طرف خداست در حالي كه پس از مرگ دعايى پذيرفته نمىشود وهيچ سودى بر آن مترتب نيست .
( 54175 - 54173 ) 4 - انسان در دنيا در حالت آرامش بسر مىبرد در صورتي كه پس از مرگ در نهايت اضطراب وتزلزل مىباشد .
( 54178 - 54176 ) 5 - دنيا جايى است كه مأموران الهى اعمال شما را زير نظر دارند وقلمهاى نويسندگان اعمال در كار است . فايدهء اين كه در هنگام نوشتن اعمال ، امام ( ع ) اعلام به كار مىكند ، هشدارى است بر اين كه زمان نوشته شدن وبالا رفتن عمل به پيشگاه خدا وقت انجام كارهاى خير است ، پس در اعمال خير بشتابيد كه آن را در نامهء عملتان بنويسند .
( 54181 - 54179 )
مقصد سوم : در قسمت ديگر با چند دليل مردم را هشدار داده است كه هر چه زودتر در اعمال خير تعجيل وشتاب داشته باشند .
( 54183 - 54182 ) 1 - عمر انسانها كه ظرف انجام عمل است كاسته وسپرى مىشود وبر اثر پيرى ، عقل انسان كه شرط تكليف است ضعيف وناتوان مىشود ، وحالت كودكانه پيدا مىكند واز انجام دادن غالب اعمال عبادي باز مىماند ، قرآن كريم به اين مطلب اشاره دارد :
« وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ . . . »
« 3 » ، پس انسان بايد پيش از فرا رسيدن ضعف پيرى ، خود را اصلاح ودر بجا آوردن كارهاى نيك وعبادات بكوشد .
( 54186 - 54184 ) 2 - انسان بطور كلى چه در پيرى وچه در غير آن در معرض تغيير است ، گاهى سالم ونيرومند وزماني بر اثر بيمارى وحوادث گوناگون از انجام دادن كارهاى صحيح عبادي ناتوان ومحروم است ، پس بايد فرصت را غنيمت شمرد
و
هامش
( 3 ) سوره يس ( 36 ) آية ( 68 ) يعنى : هر كه را عمر دراز داديم به پيرى در خلقتش كاستيم .