مقصد أول : حضرت براي بيان ارزش وفضيلت تقوا چند صفت بيان مىفرمايد :
( 54138 - 54134 ) 1 - تقوا كليد تمام درهاى سعادت ونيك بختى است ، زيرا سبب مىشود كه عظمت الهى در دل انسان اهميت يافته وى را بر آن مىدارد كه از منهيات ومحرمات بپرهيزد وتسليم فرمان حق تعالى باشد ، راه مستقيم عدالت را گرفته وهيچگونه انحرافى در گفتار وكردار أو راه نيابد ودر نتيجهء آن ، مستوجب رحمت بىپايان پروردگار مىشود كه خود بهترين هدف از زندگى انسان است به اين دليل در اين سخن تقوا را تشبيه به كليد فرموده است زيرا همان طور كه كليد باعث باز كردن در مىشود وآدمي را به گنجينههاى گرانبها مىرساند صفت تقوا وپرهيزكارى نيز گشايندهء تمام درهاى رحمت وثوابهاى پروردگار است .
( 54141 - 54139 ) 2 - صفت دوم تقوا ، آن كه ذخيرهء رستاخيز است وروشن است كه آمادگى براي خوف وخشيت الهى وآنچه باعث كمالاتى در روح ونفس مىشود از بهترين اندوختههايى است كه موجب نجات انسان از تمام گرفتاريهاى رستاخيز مىشود .
( 54146 - 54142 ) 3 - تقوا سبب آزاد شدن از تمام أنواع بردگى است چون تقوا باعث مىشود كه روح انسان ونفس ملكوتي أو ، از تسلط صفات پليد وشيطانى كه در وجود وى قرار دارد رهايى يابد ، همچنان كه مملوك وبرده ، از تحت قدرت وسلطهء مالك وصاحبش آزاد مىشود ، لذا امام ( ع ) لفظ عتق را كه به معناى آزادى است در اين مورد استعاره آورده واز باب اطلاق اسم سبب بر مسبّب تقوا را بطور مجاز ، آزادى ناميده است .
( 54151 - 54147 ) 4 - تقوا وسيلهء نجات انسان از هر گونه هلاكت است در اين جا نيز از باب مجاز لفظ ، نجات را كه به معناى رهايى است همانند كلمهء عتق بر تقوا حمل