تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 795

مساهمون:

ص٧٩٥
اثر بيمارى وآسيب از كار بيفتند انسان را در به جا آوردن طاعت وعبادت كمك وهمراهى مىكنند ، مراد از والمنقلب فسيح گشادگى ميدان عمل ، وكناية از زمان تندرستى وجوانى است ، وجمله والمجال عريض نيز مفهومي نزديك به همين معنا دارد ، ذكر فرا رسيدن اجل ودر آمدن مرگ براي بيم دادن وكشانيدن آنها به سعى در عمل براي آخرت است . ( 47651 - 47639 ) سپس به شنوندگان گوشزد مىكند كه فرا رسيدن مرگ را پيش از آن كه بر شما فرود آيد محقّق بشماريد ، يعنى به ياد آن باشيد ودر دل خود آن را ثابت وپا بر جا بداريد وفرض كنيد كه همين حالا واقع شده است ، زيرا در اين صورت انسان بيشتر به عمل وأدار وبرانگيخته مىشود ، از اين رو پيامبر أكرم ( ص ) فرموده است : نابود كننده خوشيها را زياد ياد كنيد « 1 » . وبدين سبب امام ( ع ) نهى كرده است از اين كه ورود مرگ را در آينده انتظار داشته باشند ، زيرا چنين انتظارى اين توهّم را در انسان پديد مىآورد كه مرگ از أو دور است وبا آن فاصله دارد ، در نتيجة براي تلاش در عمل وكوشش در كار آخرت سست وبىاعتنا مىگردد . وتوفيق از خداوند است .
هامش
( 1 ) أكثروا من ذكرها دم اللّذّات .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 795 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم