مىدارند ، ومانند حركت بيمارى در بدن ، آرام آرام به جنبش در مىآيند ، سخن پردازى آنها دواست وگفتارشان شفاست ، ليكن كردارشان دردى است درمان ناپذير ، بر رفاه وآسايش ديگران حسد مىبرند ، وبر سختى وگرفتارى مردم مىافزايند ، واميدها را به نوميدى بدل مىگردانند ، آنها در هر راهى براي خود كشتهاى ، وبه سوى هر دلى وسيلهاى دارند ، ودر هر غم واندوهى اشكها مىريزند ، مدح وستايش را به يكديگر وأم مىدهند وپاداش خود را انتظار دارند ، اگر درخواستى كنند اصرار مىورزند ، واگر كسى را سرزنش كنند پرده از كار أو بر مىدارند واگر حكمران شوند ستم را از حدّ مىگذرانند ، در برابر هر حقّى باطلى ، وبراي هر راستى كجى وبراي هر زندهاى كشندهاى وبراي هر درى كليدى وبراي هر شبى چراغى آماده كردهاند ، اظهار نوميدى وبىطمعى را براي رسيدن به مطامع خود وسيله قرار مىدهند تا بازار خود را رونق دهند ، ومتاع خدعه وتزوير خويش را به صورت كالايى ارزنده رواج بخشند ، سخن مىگويند وحقّ را به باطل مىآميزند ، به توصيف مىپردازند وباطل را به صورت حقّ جلوهگر مىسازند ، راه را براي فريب دادن مردم هموار گردانيده ، وطريق رهايى آنان را از تنگناى نيرنگهايشان پر پيچ وخم ساختهاند ، آنان ياران وپيروان شيطان وزبانه آتش دوزخند :
« اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ »
« 1 » .
[ شرح ]
( 47071 - 47026 ) امام ( ع ) در اين خطبه از دو ديدگاه به حمد وستايش خداوند متعال پرداخته است ، يكى آن كه توفيق طاعت وفرمانبردارى را كه بزرگترين وسيله رستگارى است نصيب فرموده وديگر اين كه از گناه ونافرمانى كه سبب بزرگترين خسران وزيان است دور داشته است .
اين كه خداوند بندهاى را از گناه دور نگه بدارد يا از طريق نواهى وهشدارهايى است كه در باره لزوم دورى جستن از گناه ، وكيفر گنهكاران داده
هامش
( 1 ) سوره مجادله ( 58 ) آية ( 19 ) يعنى : آنها حزب شيطانند ، بدانيد حزب شيطان زيانكارانند .