است ، واين انگيزه همان دشمنى با كسى است كه مىتواند بر أو تعدّى وستم روا دارد .
( 46858 - 46854 ) 40 - به خاطر كسى كه با أو دوستى دارد گناه نمىكند ، اين گفتار صفت زشت فجور را كه عبارت از پيروى از هوسها به خاطر دوستان است از أو سلب مىكند ، واين ممكن است بدين صورت باشد كه چيزى را كه دوست أو استحقاق آن را ندارد به أو ببخشد ، يا آنچه را كه سزاى اوست از أو دور گرداند ، چنان كه قاضيان بدكار وحاكمان ستمكار مرتكب مىشوند ، بنا بر اين مسلمانى كه پرهيزگارى را پيشه خود سازد با اين كه انگيزه مبادرت به اين اعمال كه محبّت دوستان است در أو موجود است دست به اين كارها نمىزند ، بلكه در بكار بردن عدالت با همگان يكسان رفتار مىكند .
( 46864 - 46859 ) 41 - پيش از آن كه بر ضدّ أو گواهى دهند حقّ را اعتراف مىكند ، براي اين كه أو پرهيز دارد از اين كه دينش به دروغ آلوده شود ، زيرا زماني به گواهى دادن نياز مىافتد كه حقّ انكار شود ، وانكار حقّ دروغ است .
( 46868 - 46865 ) 42 - امانتهايى را كه در دست اوست ضايع نمىكند ، ودر آنچه دين وكتاب خدا حفظ ونگهبانى آن را از أو خواسته است كوتاهى نمىورزد ، زيرا پرهيزگارى ولزوم حفظ حدود الهى أو را از اين كار ، باز مىدارد .
( 46873 - 46869 ) 43 - آيات واحكام خداوند وعبرتها ومثلهايى را كه دانسته از ياد نمىبرد ، وبه كار بستن آنها را ترك نمىكند ، زيرا اينها را پيوسته در برابر چشمان خود دارد وپياپى از دل مىگذراند ، وبراي اداى آنچه از أو خواسته شده به كار مىبندد .
( 46877 - 46874 ) 44 - لقب بد به ديگران نمىدهد ، براي اين كه توجّه دارد كه خداوند در قرآن كريم از آن نهى كرده وفرموده است :
« وَلا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ »
« 10 » وراز آن را مىداند كه اين كار سبب بر انگيختن فتنه وپديد آمدن دشمنى در ميان مردم
هامش
( 10 ) سوره حجرات ( 49 ) آية ( 11 ) يعنى : وبا لقبهاى زشت يكديگر را ياد نكنيد .