دگرگونى تندرستى وابتلاى به بيمارى وحلال وحرام دنيا پياپى گوشزد آنها سازند ، وآنچه را خداوند سبحان براي فرمانبرداران وگنهكاران از بهشت ودوزخ وحرمت وخوارى آماده فرموده براي آنان بازگو كنند .
أو را ستايش مىكنم بدان گونه كه از آفريدگانش خواسته است أو را ستايش كنند ، وبراي هر چيزى اندازهاى ، وبراي هر اندازهاى مدّتى ، وبراي هر مدّتى نوشتهاى قرار داده است . »
[ شرح ]
( 39657 - 39595 ) امام ( ع ) خداوند را از اين نظر ستايش كرده است كه به سبب روشنى آيات وآثارش ، در نزد عقول معروف وشناخته شده است ، با اين كه أو منزّه است از اين كه به وسيله حسّ باصره كه اختصاص به أجسام وملحقات آنها دارد درك وشناخته گردد . سپس به اعتبار اين كه آفريننده وپديد آورندهاى است كه در خلق وايجاد منزّه ، از تعب ورنج است أو را مىستايد ، زيرا رنج وتعب مستلزم وجود اعضا وآلات است واينها نيز از ويژگيهاى جسم بوده كه لازمه آن ضعف وبه پايان رسيدن نيرو است ، پس از اين همه آفريدگان وتمامى نعمتهايى را كه ارزانى آنهاست به قدرت خداوند نسبت داده است تا شنوندگان رابطه خود را با خدا بشناسند ونسبت خود را با أو بدانند ، همچنين از اين ديدگاه أو را ستوده است كه همه أرباب قدرت وگردنفرازان را به سبب كمال عزّت بىمنتهاى ذات واجب الوجود خود كه مستلزم خضوع هر موجود ممكن الوجود ونيازمند به اوست بنده خود ساخته است ، ونيز از اين نظر كه بر همه بزرگان به سبب كمال عظمت وجود واجب على الاطلاق خود ، وفقر وبندگى آنها ، بزرگى وسروري دارد وهم به مناسبت كمال لطف أو به بندگانش وحكمت ومصلحتى كه در ايجاد آنهاست أو را ستايش كرده است ، واز اين كه آنان را در دنيا سكنا داده وپيامبرانى از آنان بر انگيخته وبه سوى جنّ وانس فرستاده چنان كه فرموده است :
« يا مَعْشَرَ الْجِنِّ