[ لغات ]
( جران ) : سينه شتر ( استوسق الأمر ) : كار منظّم وجور شد ( رتق ) : با سكون وكسر نون ، تيره ( أوه ) : با واو ساكن وهاء مكسور كلمهء توجّع وبراي اظهار درد واندوه است ( اختطاف وتخطّف ) : ربودن ( عسيب ذنبه ) : طرف دم آن ( أزمع ) : عزم را راسخ كرد ( أبرد ) : فرستاد
[ ترجمه ]
« سپر حكمت را پوشيده ، وهمگى آداب وشرايط آن را كه عبارت از توجّه وشناخت وآمادگى است به دست آورده است ، حكمت نزد أو گمشدهاى است كه پيوسته آن را مىجويد ، ونيازى است كه همواره از آن مىپرسد ، در آن هنگام كه اسلام به غربت گرايد وهمچون شترى كه از راه رفتن باز ماند وسينه بر زمين بچسباند ، أو نيز غربت گزيند ، أو بقيّهاى از بقاياى حجّتهاى الهى وجانشينى از جانشينان پيامبران اوست .
سپس آن بزرگوار ( ع ) فرمود :
اى مردم ! من آنچه را كه پيامبران به امّتهاى خود پند واندرز دادهاند براي شما بازگو كردم ، وآنچه را اوصياى پيامبران براي مردم پس از خود به جا آوردهاند در باره شما به انجام رساندم . با تازيانه موعظهام شما را أدب كردم اما استقامت نيافتيد ، ووعيدهاى پروردگار را در گوش شما خواندم ليكن به راه نيامديد ، خدا به شما خير دهد ! ! آيا انتظار پيشوايى غير از مرا داريد كه راه حقّ را برايتان هموار ، وشما را به آن باز آرد ؟ ! بدانيد آنچه از دنيا رو آورده بود پشت كرده ، وآنچه از آن پشت كرده بود رو آورده است ، بندگان نيكوكار خدا آهنگ كوچ كردند ، واندك دنيا را كه فانى است به بسيار آخرت كه باقي است فروختند ، برادران ما كه در صفّين خونشان ريخته شد چه زيانى كردهاند از اين كه امروز زنده نيستند تا غصّههاى گلوگير خورند وشربت تيره اندوه نوشند ؟ ! به خدا سوگند آنها خداوند را ديدار كردند وپاداش آنان را بطور كامل عطا فرمود ، وپس از ترس وبيم ، آنان را در سراى امن جاى داد ، كجايند برادران من كه در راه حقّ گام