از آنها را به مقاصدى كه دنبال مىكنند وكارهايى كه انجام مىدهند وهمه أحوالي كه دارند خبر دهد ، واين سخن همانند گفتار مسيح ( ع ) مىباشد كه در قرآن آمده است :
« وَرَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ
« 1 » » وما در مقدّمه اين كتاب امكان وسبب اين علم را در باره پيامبران ودوستان خدا بيان كردهايم .
( 36993 - 36975 )
فرموده است : ولكن أخاف أن تكفروا فيّ برسول اللّه ( ص ) .
يعنى بيم دارم در باره من غلوّ كنيد ومرا بر پيامبر خدا ( ص ) برترى دهيد ، بلكه بيم داشت كه با غلوّ در باره أو به خدا كافر شوند چنان كه نصارا هنگامى كه مسيح ( ع ) آنان را از أمور غيبى خبر مىداد مدّعى خدايى أو شدند . سپس فرموده است : ألا وإنّى مفضيه إلى الخاصّة يعنى من اين اخبار واسرار را به خواصّ أصحاب خود مىرسانم ، منظور از خواصّ أصحاب ، ياران دانشمند وثابت قدم اوست كه به رسوخ واستحكام ايمان آنها مطمئن ، واز انحراف آنها به كفر أيمن است ، واين روش همه بزرگان علم وحكمت است كه ودايع دانش خود را جز به كساني كه شايستگى آن را داشته باشند نمىسپارند ، با اين همه چنان كه مىدانيم برخى از مردم براي علي ( ع ) مقام نبوّت قائل شدند ، وأو را در رسالت شريك حضرت محمّد ( ص ) دانستند وگروهى از اين بالاتر رفته در باره أو ادّعاى الوهيّت كردند ومدّعى شدند كه أو محمّد ( ص ) را به پيامبرى فرستاده است ، وادّعاهاى باطل ديگرى كه غلاة وگمراهان در باره آن حضرت گفته ورواج دادهاند ، يكى از شاعران اينها گفته است :
ومن أهلك عادا وثمود بدواهيه * ومن كلّم موسى فوق طور إذ يناديه
ومن قال على المنبر يوما وهو راقيه : * سلوني أيّها النّاس فحاروا في معانيه « 2 »
هامش
( 1 ) وشما را آگاه مىكنم به آنچه مىخوريد وآنچه در خانههايتان ذخيرة مىكنيد .
( 2 ) علي ( ع ) كسى است كه أقوام عاد وثمود را با بلاهاى سخت خود نابود ساخت ، علي ( ع ) كسى است كه با موسى ( ع ) در هنگامى كه بر بالاى كوه طور أو را ندا كرد سخن گفت ، علي ( ع ) كسى است كه روزى كه بر بالاى منبر رفته بود گفت : اى مردم از من بپرسيد . . . ومردم در معاني گفتار أو حيران شدند .