جادّههاى مستقيم هدايت را رها مىسازند ، در باره آنچه شدني وآمدنى است شتاب مكنيد ، وآنچه را كه فردا با خود آورد دير نشماريد ، چه بسيار كساني كه در باره چيزى شتاب مىكنند كه اگر بدان دست يابند دوست داشتند كه به آن دست نمىيافتند ، وچه قدر امروز به سپيده صبح فردا نزديك است .
اى ياران من ! اينك هنگام فرا رسيدن آن حوادثى است كه وعده داده شده ، ونزديك شدن طليعه فتنههايى است كه بدانها آگاهى نداريد ، هان ! كسى كه از ما با اين رويدادها روبرو شود ، با چراغى روشنى بخش در ميان ظلمات آن فتنهها گام بر مىدارد ، وهمانند شايستگان ونيكان رفتار مىكند ، تا گرهى از كار گرفتارى بگشايد ، واسيرى را از بند برهاند ، وجمعيّت فتنهگر را پراكنده سازد ، وحقّ جويان پراكنده را گرد هم آورد ، أو در پشت پرده غيبت است ، جويندگان اثر پاى أو را نيابند اگر چه بسيار پيگيرى وجستجو كنند ، سپس در گير ودار اين فتنهها زنگار دل گروهى زدوده مىگردد ، وآبديده وصيقلى مىشوند ، همان گونه كه آهنگر شمشير را برّندگى وصيقل مىدهد ، چشمانشان هر چه بيشتر به أنوار قرآن روشن مىگردد ، وتفسير آيات آن در گوش دلهايشان جا مىگيرد ، ودر شامگاهان وبامدادان از جام حكمت ومعرفت حق به آنان نوشيده مىشود . »
[ شرح ]
( 29902 - 29875 )
فرموده است : وأخذوا يمينا وشمالا . . . تا الرّشد .
اين گفتار اشاره است به فرقههايى كه در اسلام از راه راست كه مبتنى بر كتاب وسنّت است ، منحرف وگمراه شده به سوى افراط يا تفريط گراييدند ، چنان كه آن حضرت پيشتر در اين باره فرموده است : « راست وچپ گمراهى است وراه ميانه راه رستگارى است » ، وما تفسير اين سخن را پيش از اين بطور كامل بيان كردهايم ، مسالك الغيّ يا راههاى گمراهى ، دو طرف فضيلتها مانند حكمت ، عفّت ، شجاعت ، عدالت وفروع آنهاست كه زشت بوده وبه آنها رذيلة گفته