( 1147 ) 147 - از سخنان آن حضرت عليه السّلام است كه در باره مردم بصره بيان فرموده است :
كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ - وَيَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ - لَا يَمُتَّانِ إِلَى اللَّهِ بِحَبْلٍ - وَلَا يَمُدَّانِ إِلَيْهِ بِسَبَبٍ - كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا حَامِلُ ضَبٍّ لِصَاحِبِهِ - وَعَمَّا قَلِيلٍ يُكْشَفُ قِنَاعُهُ بِهِ - وَاللَّهِ لَئِنْ أَصَابُوا الَّذِي يُرِيدُونَ - لَيَنْتَزِعَنَّ هَذَا نَفْسَ هَذَا - وَلَيَأْتِيَنَّ هَذَا عَلَى هَذَا - قَدْ قَامَتِ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ فَأَيْنَ الْمُحْتَسِبُونَ - فَقَدْ سُنَّتْ لَهُمُ السُّنَنُ وَقُدِّمَ لَهُمُ الْخَبَرُ - وَلِكُلِّ ضَلَّةٍ عِلَّةٌ وَلِكُلِّ نَاكِثٍ شُبْهَةٌ - وَاللَّهِ لَا أَكُونُ كَمُسْتَمِعِ اللَّدْمِ - يَسْمَعُ النَّاعِيَ وَيَحْضُرُ الْبَاكِيَ ( 29682 - 29602 )
[ لغات ]
( متّ إليه بكذا ) : به وسيله آن به أو تقرّب جست ( محتسبون ) : خواستاران اجر وثواب آخرت ( ضبّ ) : كينه وخيانت ( لدم ) : مانند محزون با دست بر سينه زدن
[ ترجمه ]
« هر يك از آن دو ( طلحه وزبير ) اميدوار است كه حكومت از آن أو شود وآن را به جانب خود مىكشد نه به سوى رفيقش ، اين دو نفر به رشتهاى كه آنها را به خدا پيوند دهد ، وبه اسبابى كه آنها را به أو مربوط سازد چنگ نزدهاند ، هر كدام از آنها كينه ديگرى را در دل دارد ، وبزودى پرده از روى آن برداشته مىشود ، به خدا سوگند اگر به خواست خود برسند ، اين جان آن را مىگيرد ، وآن ، اين را از ميان برمىدارد ، گروه ستمگر وياغى به پا خاسته است ، كجايند آنانى كه پاداشهاى آخرت را مىجويند ، بىشكّ راهها براي آنان روشن شده ، وخبرها پيش از اين به آنان داده شده است .