تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧
كه راه دين يكى است وچون همه آنها در شناخت اين راه اتّفاق دارند وهمگى داراى علوم آنند لازم است كه در آن اختلاف نداشته باشند وچنين نباشد كه يكى از آنان حكمي از احكام دين را نداند تا با ديگرى از آنها در اين باره مخالفت داشته باشد . ( 29592 - 29586 )

فرموده است : فهو بينهم شاهد صادق . . . تا آخر .

يعنى قرآن گواه صادقي است كه در باره احكام وحوادثى كه بر مسلمانان وجز آنها وارد مىشود ، به آن استدلال مىكنند ، واين گواهى است كه دروغ نمىگويد ، همچنين قرآن ، خاموشى است گويا ، خاموش است براي اين كه مركّب از حروف وأصوات است ، وگوياست زيرا بر زبان آنان سخن مىگويد ، وبه منزله اين است كه ناطق است . واژه ناطق وصامت هر دو استعاره است ، جهت مشابهت بهره رساندن به وسيله سخن گفتن وبىبهره ماندن بر اثر خاموشى است ، مانند ناطق كه با سخن خود فايده مىرساند ، وصامت كه با گزيدن خاموشى ، از آن باز مىايستد .