تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 330

مساهمون:

ص٣٣٠
هر چه مايه خنده حاضران مىشود در باره ديگران مىگويد . 4 - از انگيزه‌هاى ديگر غيبت اين است كه بطور مثال كسى احساس كند كه ديگرى در نظر دارد از أو در نزد حاكم بدگويى كند ، أو بر وى پيشى مىگيرد تا گفتار أو را از اعتبار ساقط سازد . گاهى ممكن است غيبت انگيزه‌هاى ديگرى جز اينها كه ذكر شد نيز داشته باشد . غيبت وبدگويى متجاهر به فسق يعنى كسى كه آشكارا محرّمات را به جا مىآورد اجازه داده شده است ، همچنين غيبت مىفروش ومخنّث ( مرد زن صفت ) وعشّار ( عشريّه‌گير ) كه بسا به كار ناشايست خود ببالند واز ارتكاب آن شرم نمىكنند ، رخصت داده شده است ، چنان كه پيامبر أكرم ( ص ) فرموده است : هر كس نقاب شرم را از رخسار خود به دور اندازد ، سخن گفتن از أو غيبت نيست ليكن ترك غيبت وخاموشى سزاوارتر است ، وتوفيق از خداوند است .