تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
بود فراموش كرديد ، واز آنچه بيم داده شده بوديد ايمنى يافتيد ، از اين رو انديشه شما دچار حيرت وسر درگمى ، وأمور شما دستخوش تفرقه وپراكندگى گشت ، به خدا سوگند دوست دارم خداوند ميان من وشما جدايى افكند ، ومرا به كسى كه نسبت به من از شما سزاوارتر است ملحق گرداند ، گروهى كه به خدا سوگند از يمن انديشه وبرترى خرد وبردبارى برخوردار وگفتارشان از روى حقّ ، واز هر گونه ظلم وستم بيزار بودند ، آنهايى كه در اين راه بىهيچ كژى وسستى پيش رفتند ، وبا قوّت وشتاب در اين جادّه روشن گام برداشتند ، وبه سعادت جاويد دست يافتند ، واز كرامتي والا وگوارا برخوردار شدند . هان به خدا سوگند ، پسرى از طايفه ثقيف بر شما چيره خواهد شد كه خود پسند وستمكار بوده واز تكبّر جامه بر زمين مىكشد ، مزارع سر سبز شما را مىخورد ، چربى بدن شما را آب مىكند . اى أبا وذحة ! بياور آنچه دارى . »

[ شرح ]

( 24364 - 24345 ) شريف رضىّ گفته است : وذحة به معناى سوسك است ، واين سخن اشاره است به حجّاج ، وأو را با سوسك داستانى است كه جاى ذكر آن نيست . ( 24344 - 24232 ) امام ( ع ) اين بخش از خطبه را در كوفه ايراد فرموده وضمن آن ياران خويش را به جنگ مردم شام ترغيب ، واز سستى آنها در اين امر اظهار دلتنگى مىكند ، از اين رو نخست ناآگاهى آنان را به فتنه وآشوبهايى كه در آينده روى خواهد داد ودانستن آنها از دايره توان آنها خارج است يادآورى ، وسپس با توجّه به اين كه علم أو مأخوذ از خداوند وپيامبرش ( ص ) مىباشد ، گوشزد مىفرمايد كه اگر آنچه را أو مىداند آنها مىدانستند . همگى براي رهايى خود به چاره‌جويى مىافتادند وسراسيمه سر به بيابان مىگذاردند ، وبر گناهان وكوتاهى خود در انجام أوامر واحكام خداوند كه تا ابد أساس نظام جهان آفرينش است به گريه وزارى مىپرداختند ، ومتوجّه مىشدند كه اگر أوامر خداوند را انجام داده بودند دچار چنين فتنه‌هايى نمىشدند ، ليكن آيات خداوند را كه گوشزد آنها شده بود فراموش كردند ، وبر آنچه بيم داده شده بودند اطمينان كردند ، در نتيجة أفكار و