3 - سوّمين راز زكات ، مربوط به اصلاح أمور شهرها ، وبهبود أحوال مردم آنهاست ، براي اين كه خداوند زكات را بر توانگران واجب فرموده تا از اين طريق بينوايان وتهيدستان را در أموال آنان شركت دهد وفقر آنان را بر طرف سازد ، واين كه امام ( ع ) از زكات به فريضة واجب تعبير فرموده اشاره به همين نكته است ، ودر اين راز نيز دو راز ديگر نهفته است ، يكى اين كه زكات ، فقرا را كمك مىكند تا به بندگى وعبادت خدا پردازند ، وبه سبب دويدن به دنبال روزى ، از طاعت أو باز نمانند ، ديگر براي اين است كه اندوه وحسد بينوايان نسبت به توانگران از ميان برود ، واز كوشش در ايجاد فساد در روى زمين باز أيستند ، واختلال در أمور اجتماعي پديد نيايد ، چون با پرداخت همين مقدار مال به عنوان زكات ، قلوب آنان آرامش مىيابد ، وبدان دل مىبندند ودوام آن را از خدا مىخواهند وبا توانگران دوستى وبه آنان دلبستگى پيدا مىكنند ، ودر نتيجة موجبات مشاركت وهمكارى ميان مردم ، وهمدمى وهمدلى آنها كه همگى عامل وحدت وانسجام جامعه ، ونظام گيتى ، وقوام دين ، وبقاى نوع انسان وراز ايجاد اوست ، فرآهم وبرقرار مىشود .
( 22356 - 22350 )
6 - صوم شهر رمضان :
اين كه روزه ماه رمضان را سپر ، در برابر عذاب وعقاب إلهي تعبير فرموده ، وبا اين كه ديگر عبادات نيز همين صفت را دارند ، آن را به روزه اختصاص داده براي اين است كه روزه بيش از هر عبادت ديگر ، مانع انسان از معصيت ، ونگه دار أو از عذاب خداوند است ، زيرا روزه موجب سركوبى شياطينى است كه دشمنان خدايند واز هر سو انسان را احاطه كردهاند ، بديهي است وسيله وابزار شيطان ، أميال وشهوات آدمي است ، وآنچه رغبتها وشهوتها را تقويت مىكند وآنها را برمىانگيزد ، خوردن وآشاميدن است ، چنان كه پيامبر گرامى ( ص ) فرموده است : إنّ الشيطان ليجرى من ابن آدم مجرى الدّم ، فضيّقوا مجاريه بالجوع يعنى : شيطان مانند خون در وجود فرزند آدم ، رسوخ وجريان دارد ، پس راههاى ورودش را با گرسنگى تنگ سازيد ، همچنين به عايشه فرمود :