تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 852

مساهمون:

ص٨٥٢
سپس گفت از شما آنها كه ميل دارند چون كشتى بر ساحل آرام بگيرند وخوراكيهاى گوارا در محلّ زندگى خود داشته باشند « يثرب » را كه داراى درختان خرما است ، دريابند . دو قبيله أوس وخزرج همين گروه هستند . وسپس گفت آنها كه تمايل به آب انگور وشراب وملك پادشاهى دارند ومايلند كه لباس ابريشم بپوشند لازم است كه به « بصرى وغوير » ( نام دو منطقه در سرزمين شام ) بروند . آل جفنيّة از قبيله غسّان همين دسته‌اند . پس از آن گفت از شما آنها كه مايلند ، لباس نازك بپوشند واسبهاى خوش‌نژاد سوار شوند ، وگنجينه‌هايى از روزى داشته وبخون ريزى مشغول باشند بسرزمين عراق كوچ كنند . « آل جذيمة الأبرس » همين گروهند . وآل « محرّق » در حيره ماندند . تفرقه آل سباء در بلاد موجب اين ضرب المثل مشهور گرديد « 5 » اين ضرب المثل بر هر جمعيّتى كه دچار تفرقه گردد اطلاق مىشود . با توجّه به اين كه خدعه وفريب ، بي توجّهى به مصلحت اجتماعي مىباشد ، امام ( ع ) در بارهء أصحاب خود مىفرمايد : « يتخادعون » يعنى ياران من ( داراى اين خصيصهء زشت اخلاقى هستند كه ) هرگاه از مجلس وعظ وپند باز مىگردند هر يك ديگرى را از موضوع وعظ ونصيحت غافل مىگرداند . وبه موضوعات ديگرى توجّهش مىدهد . هر چند انجام اين امر بقصد فريب نباشد ، نتيجة آن خدعه يعنى غافل ساختن از مصلحت امر است . ( چنان كه آل سبا آنچه كاهن گفته بود از يكديگر پوشيده مىداشتند ) . منظور كلام امام ( ع ) كه فرمود : « در صبحگاه آنها را قوام مىبخشم » اين
هامش
( 5 ) قرآن مجيد در سوره سبا بطور اجمال به ناسپاسى مردم سبأ اشاره كرده ومىفرمايد : ومزّقناهم كل ممزق ، مفسرين گفته‌اند : آل سبا 14 قبيله بودند وبر اثر ناسپاسى نعمت از آنها زوال يافت وموشها سد را خراب كردند وسيل العرم همه چيز را با خود برد . - م .