حركت خود را در جهت حركت أولاد پيامبرتان قرار داده وملازم آنها شويد ، واز آنها پيروى كنيد . زيرا ، آنان هرگز شما را از راه راست بيرون نبرده وبهلاكت نمىرسانند .
( بنا بر اين ) اگر آنان جايى درنگ كردند شما نيز درنگ كنيد واگر آنها بر كارى اقدام كردند شما نيز اقدام كنيد ( در كار امامان ( ع ) چون وچرا نداشته باشيد ) از أهل بيت پيغمبر ( ص ) جلو نيفتيد كه گمراه مىشويد واز آنها عقب نمانيد كه بهلاكت مىرسيد . من أصحاب محمّد ( ص ) را ديدهام ، هيچ يك از شما بدانها شباهت نداريد ! آنها با هيئت ژوليده مويى وگردآلودگى ، صبح مىكردند ، زيرا شب را بسجده وقيام سپرى كرده بودند . ميان رخسار وپيشانى خود نوبت نهاده بودند ، گاهى در پيشگاه خدا رخسار بر خاك مىگذاشتند وگاهى به عبوديّت پيشانى بر زمين مىساييدند . چنان در سوز گداز روز معاد خود بودند ، كه گويا بر سر آتش پا نهاده باشند . ميان دو چشمشان ( سجدهگاه ) بر اثر سجدههاى طولانى همچون زانوى بزها پينه بسته بود . هنگامى كه نام خداوند سبحان به ميان مىآمد ، از سوز عشق ودرد فراق ، چنان أشك از ديدگانشان سيلان مىكرد . كه دامان وگريبانشان تر مىشد . از ترس كيفر خداوند ، واميدوارى بثواب أو مانند درختى كه از وزش باد تند بلرزد بر خود مىلرزيدند . ( ياران رسول خدا چنين بودند ) »
[ شرح ]
( 18674 - 18631 )
فقوله عليه السلام : ولئن أمهل الظّالم إلى قوله ريقه :
اين فراز از كلام امام ( ع ) براي تهديد مردم شام آورده شده است ، كه خداوند آنها را گرفتار مىكند ، قوّت ونيرومنديشان را از ميان خواهد برد . پروردگار در تمام حركات ، اعمال ورفتار در كمين آنهاست ودر مسير حركتشان كه گمراهى وضلالت است قرار گرفته است . روزى گلويشان را گرفته ، وجانشان را مىستاند .
از به كار بردن واژهء « شجى » وبر « مرصاد » بودن خدا ، فهميده مىشود كه حق تعالى ، ستمگران را به كيفر وعقوبت گرفتار مىكند ( هر چند اين عقوبت تأخير داشته باشد ، امّا قطعي ويقيني است ) چنان كه خود در اين باره مىفرمايد :