وَاللَّهِ لَكَأَنِّي بِكُمْ فِيمَا إِخَالُكُمْ - أَنْ لَوْ حَمِسَ الْوَغَى وَحَمِيَ الضِّرَابُ - قَدِ انْفَرَجْتُمْ عَنِ ؟ ابْنِ أَبِي طَالِبٍ ؟ - انْفِرَاجَ الْمَرْأَةِ عَنْ قُبُلِهَا - وَإِنِّي لَعَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَمِنْهَاجٍ مِنْ نَبِيِّي - وَإِنِّي لَعَلَى الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ - أَلْقُطُهُ لَقْطاً انْظُرُوا أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ - فَالْزَمُوا سَمْتَهُمْ - وَاتَّبِعُوا أَثَرَهُمْ - فَلَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ هُدًى - وَلَنْ يُعِيدُوكُمْ فِي رَدًى - فَإِنْ لَبَدُوا فَالْبُدُوا - وَإِنْ نَهَضُوا فَانْهَضُوا - وَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا - وَلَا تَتَأَخَّرُوا عَنْهُمْ فَتَهْلِكُوا - لَقَدْ رَأَيْتُ أَصْحَابَ ؟ مُحَمَّدٍ ص ؟ - فَمَا أَرَى أَحَداً يُشْبِهُهُمْ مِنْكُمْ - لَقَدْ كَانُوا يُصْبِحُونَ شُعْثاً غُبْراً - وَقَدْ بَاتُوا سُجَّداً وَقِيَاماً - يُرَاوِحُونَ بَيْنَ جِبَاهِهِمْ وَخُدُودِهِمْ - وَيَقِفُونَ عَلَى مِثْلِ الْجَمْرِ مِنْ ذِكْرِ مَعَادِهِمْ - كَأَنَّ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ رُكَبَ الْمِعْزَى - مِنْ طُولِ سُجُودِهِمْ - إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ هَمَلَتْ أَعْيُنُهُمْ - حَتَّى تَبُلَّ جُيُوبَهُمْ - وَمَادُوا كَمَا يَمِيدُ الشَّجَرُ يَوْمَ الرِّيحِ الْعَاصِفِ - خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ وَرَجَاءً لِلثَّوَابِ ( 18990 - 18631 )
[ لغات ]
( مرصاد ) : در راه كمين كردن كمينگاه را ( رصد ) : مراقبت كننده ( شجى ) : بر اثر اندوه فراوان گير كردن خوردنى وآشاميدنى در گلو ( حث ) : به شدت وجديت بر كارى بر انگيختن ( أعضل ) : مشكل شد ( حيه ) : كمان ، قوس ( منى ) : مبتلا شد ( تربت ) : بي دليلي خاك آلود شد ( اخال ) : گمان دارم ، مىپندارم ( وغى ) : جنگ ، أصل اين واژه براي سر وصدا وضع شده است .
( حمس ) : شدت يافت ( سمت ) : طريقت راه وروش ( لبد الطائر ) : پرنده به زمين چسبيد .
[ ترجمه ]
« اگر چند روزى خداوند ستمگر را مهلت دهد ( براي سختتر شدن عقوبت ظالم است ) ولى هرگز از مؤاخذه وكيفر أو صرف نظر نخواهد كرد ؛ زيرا پروردگار در كمين ستمگر است ودر گذرگاهش قرار دارد وناگاه گلو ومجراى فرو بردن آب دهانش را گرفته ، نابودش مىكند .
آگاه باشيد سوگند به آن كسى كه جان من در قبضهء قدرت اوست ، ( با