أهل آن كه ذليل وخوار بودند عزيز ومشركين طرفداران شرك را كه عزيز بودند ذليل ساخت .
در كلام امام ( ع ) ميان كلمات تفريق وتأليف ، عزّت وذلّت و . . . حكم مقابله ومطابقه برقرار است . ( در مقابل تاليف تفريق ، ودر مقابل عزّت ذلّت ودر برابر اعزاز اذلال را به كار برده است )
( 18614 - 18613 )
قوله عليه السلام : وكلامه بيان
يعنى مشكلاتى كه از احكام ودستور العملهاى كتاب الهى به نظر مىرسيد تغيير وتبيين كرد چنان كه خداوند متعال مىفرمايد :
بِالْبَيِّناتِ وَالزُّبُرِ وَأَنْزَلْنا
؛ تا آنچه را براي مردم فرو فرستادهايم بيان نموده وتوضيح دهد . »
( 18617 - 18615 )
قوله عليه السلام : وصمته لسان
امام ( ع ) لفظ « لسان » را براي سكوت پيامبر استعاره به كار برده است وجه تشبيه اين است كه سكوت پيامبر ( ص ) از دو جهت به معناى بيان وتوضيح است .
1 - پيامبر از بيان آنچه شايستهء گفتن نبود خوددارى مىكرد . از سكوت رسول خدا ( ص ) مردم در مىيافتند كه نبايد پيرامون موضوعي كه پيغمبر سكوت كرده است حرفى زد .
2 - صحابه پيامبر طبق عادتهاى گذشته خود اگر كارى را انجام مىدادند وپيامبر در زمينهء كار آنها سكوت اختيار مىكرد وآنها را از ارتكاب نهى نمىفرمود ، مىفهميدند كه انجام چنان كارى جايز است . پس سكوت رسول خدا ( ص ) براي آنها در حكم بيان عمل مجاز بود . در حقيقت سكوت پيامبر ( ص ) به زبانى كه روشنگر احكام الهى باشد شباهت داشت . ( سكوتى كه از هر فريادى رساتر وگوياتر بود )