[ لغات ]
( مماهد : جمع ممهد ) : آرامگاهها ، ميم أول زايد است علامت اسم مكان ( ثنيّت اليه ) : چشمها به سوى أو بازگشت ( ضغاين ) : كينهها ( نوائر : جمع نائره ) : دشمنى وخصومت ( اقران ) : برادران نزديك به هم ، افراد صميمى
[ ترجمه ]
« قرارگاه رسول خدا ( ص ) ( حسب ونسب ويا محل تولدش مكة ) بهترين قرارگاه وجايگاه تولد ورشدش ( يا پايگاه حكومتش مدينه ) شريفترين جاهاست ، در كانهاى كرامت وبزرگوارى وآرامگاههاى سلامت ورستگارى پرورش يافت دل نيكوكاران به سوى أو متمايل وچشمان أهل بصيرت بدو خيره شد .
خداوند به وسيله آن بزرگوار كينهها را دفن كرد وشعلههاى دشمنى را خاموش كرد . الفت وبرادرى را در ميان افراد مؤمن بر قرار كرد ، واجتماع كفار را به وسيله أو پراكنده كرد واز ميان برد ، ستمگران با عزت وشرف را خوار ذليل ومؤمنان خوار را بدو شرف كرامت وعزت بخشيد .
كلامش بيان كننده حقايق ، وسكوتش حكمت ودقايق را ترجمان بود . »
[ شرح ]
( 18577 - 18568 ) امام ( ع ) با كلمهء مستقر اشاره به مكة كرده است ، بهترين مكان بودن مكّه بدين لحاظ است كه أم القراء ومطلوب خلق خدا وجايگاه كعبه است .
احتمال ديگر در بهتر بودن مكّه اين است كه آن جايگاه جود وعنايت خداوند مىباشد . وبديهي است كه بهترين مكان باشد .
لفظ « منبت ومعدن » را از حسب ونسب پيامبر استعاره آورده است ، جهت استعاره بودن اين كلمات را بارها توضيح دادهايم .
( 18580 - 18578 )
و « مماهد السّلامة »
جايگاه سلامتى وامنيّت مىباشد . اين عبارت كناية از مكّه ومدينه وأطراف اين دو شهر است كه جايگاه عبادت خدا وخلوتگاه راز ونياز با اوست كه به همين لحاظ محلّ سلامتى وامن از عذاب الهى است .
چون سرزمين مكّه محلّ عبادت وپرستش خداوند قرار داده شده است ، از