خواستههاى شهوانى ومنافع مادّى خالى است .
احتمال ديگر در معناى « مماهد السّلامة » دگرگونى در روش وسنّتهاست كه زمينهء تكامل ورشد اخلاق پسنديده وارزشمند در آن مهيّاست وبدين سبب از خشم وغضب خداوند در أمان مىباشد .
( 18605 - 18581 )
در كلام امام ( ع ) : وقد صرفت نحوه أفئدة الأبرار ،
كه فعل بصورت مجهول آمده است ، توجّه به اين حقيقت است كه لطف وعنايت خداوند دل نيكان را بسوى پيامبر متمايل كرده ودلها را به محبّت وروشنى أنوار هدايت منوّر گردانيده است .
نظر به اين كه واژهء « ازمّة » را كه به معنى مهار شتر است از جهت تشبيه كردن نگاه چشمها به افسار استعاره به كار برده ، اين استعاره را با بيان « تييّنت » ترشيحيه كرده است ؛ واين عبارت را كناية از توجّه والتفات أهل بصيرت به پيامبر اسلام ( ص ) به دليل دريافت رحمت الهى از پيشگاه حق آورده است . سپس لفظ « دفن » را از كينههاى نهفته كفّار نسبت به پيامبر رحمت استعاره گرفته . با وجودي كه در آغاز بعثت آشكارا دشمنى وخصومت داشتند . عبارت « اطغاء » به معنى از بين رفتن دشمنى وكينهتوزى است كه پيش از بعثت در ميان عرب رواج داشت وبا آمدن پيامبر ( ص ) از ميان رفت . چنان كه خداوند متعال در زمينهء اظهار نعمتهايش مىفرمايد :
وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ
« 1 » . منظور از دوستانى كه با آمدن پيامبر متفرّق گرديدند ، كفّارى هستند كه در شرك اتّحاد والفت داشتند .
( 18612 - 18606 )
قوله عليه السلام : اعزّ به الذلّة :
يعنى خداوند با بعثت پيامبر ( ص ) اسلام
و
هامش
( 1 ) سوره آل عمران ( 3 ) آية ( 103 ) : نعمتهاى خداوند را متذكر شويد آن گاه كه دشمن بوديد وخداوند ميان دلهاى شما الفت ودوستى بر قرار كرد ، در حالي شب را به صبح رسانديد كه از بركت نعمت الهى برادر بوديد .