[ خطبه ] ( 1093 ) - 93
بخش أول از خطبههاى ديگر آن حضرت ( ع ) است كه در توصيف خداوند متعال وأوصاف پيامبر ( ص ) ايراد فرموده است .
الْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ فَلَا شَيْءَ قَبْلَهُ - وَالْآخِرِ فَلَا شَيْءَ بَعْدَهُ - وَالظَّاهِرِ فَلَا شَيْءَ فَوْقَهُ - وَالْبَاطِنِ فَلَا شَيْءَ دُونَهُ ( 18561 - 18541 )
[ ترجمه ]
« سپاس خداوندى را سزاست كه اوّل است ، پس هيچ چيز قبل از أو نيست ( منشأ ايجاد همه چيز اوست أو خالق وهمه چيز مخلوق اوست ) أو پايان همه چيز است پس هيچ چيز پس از أو نخواهد بود ( رجوع همه چيز در آخرت بسوى اوست ) . خداوند آشكارى است كه هيچ چيز بدان وضوح نبوده ودر جلا به مرتبهء أو نمىرسد . أو باطن است ، پس چيزى در نزديكى با حقايق همچون أو نيست ( أو در لطافت وجود باطن بحساب آمده واز ادراكات بدور است ، پس هيچ چيز به پوشيدگى وخفاى أو نيست ) » .
[ شرح ]
( 18561 - 18541 ) امام ( ع ) خداوند سبحانه تعالى را به چهار اعتبار : اوليّت - آخريّت - ظاهريّت وباطنيّت ثنا گفته است ؛ وهر يك از صفات ياد شده را در بيان نهايت كمال تأكيد آورده است .
كمال اوليّت را به نبودن هيچ چيز قبل از خداوند وكمال آخريّت را به