انبيايى كه براي اقامه دين خدا بر پا خاستند وبمنظور رواج يافتن احكام الهى كوشش كردند .
بايد دانست كه أساس دين خدا يكى است ، وتمام أنبيا براي ارشاد خلق به راه حق وپيمودن طريق ديانت تلاش كردند .
دين خدا داراى أصل وفرع است . راه شناخت ومعرفت خداوند وكمال يافتن بوسيلهء آن معرفت متخلق شدن به مجموعه مكارم اخلاق وسامان دادن نظام اجتماعي مردم از نظر معاش ومعاد . أموري هستند كه مقصود شرع بوده وهيچ يك از أنبيا با ديگرى در اين أمور مخالفت ندارد . امّا اختلافى كه در شرايع واقع است أموري است جزئي وبحسب مصالحى است كه متعلّق بزمان معيّن ورسولي خاصّ ومردمى مشخّص بوده كه براي پيروان آن شريعت أصل بحساب مىآمده است ، وبمثابهء مشخّصات وعوارضى بشمار مىآيد كه در طبيعت نوع واحد همين اختلاف عوارض نيز وجود دارد .
بالاترين جايگاهى كه خداوند أنبيا را در آن سكونت بخشيده است ، باغستانهاى بهشت ومنزلگاه فرشتگان مىباشد وآن بهترين قرارگاه ومحلّ كرامت حضرت حق وجايگاه صدق نزد حق تعالى است .
( 18321 - 18316 )
مقصود از : تناسخ الأصلاب لهم إلى مطهّرات الأرحام ،
انتقال يافتن نطفهء وجودي پيامبران از صلب گرامى پدران به رحم پاك مادران مىباشد . ومنظور از « كرائم الأصلاب » صلبهاى با ارزشى كه حق اين است آنها به بزرگوارى توصيف شوند . و « مطهّرات الأرحام » ورحمهاى پاكيزهاى كه شأن پذيرفتن نطفههاى پاك ورشد دادن آنها را در خود داشته ، واز تيرگى فساد بدور باشند شيعه نژاد أنبيا را از طرف پدر ومادر از شرك وكفر پاك مىداند ( ومعتقد است كه أنبيا از صلب پدران مؤمن ورحم مادران با ايمان متولّد مىشوند ) دليل اين اعتقاد سخن پيامبر ( ص ) است كه فرمود : ما از صلب پدران پاك به رحم مادران پاكيزه انتقال يافتيم .