فرمود :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ
« 42 » ودر باره فرمان به تسبيح وتنزيه مىفرمايد :
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ
« 43 » . وباز مىفرمايد :
وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا
« 44 » قوله عليه السلام : ولا اوجّهه إلى معادن الخيبة لفظ « معادن » را امام ( ع ) در عبارت فوق استعاره از مخلوقات آورده است وجه شباهت ميان معدن وآفريدهها اين است كه معادن بر حسب ظنّ وگمان خواست انسان را برآورده مىسازند ( در صورتي كه ممكن است انسان در رابطه با معادن به مطلوب خود نرسد ) همچنين دارندگان نعمتهاى از بين رونده وفانى ممكن است جويندهء نعمت از نزد آنها مأيوس شود وجاى شك وترديد نيز هست كه از دادن نعمت بخل ورزند .
به همين دليل است كه امام ( ع ) به دنبال اين مطلب وبه منظور تفسير وتوضيح مىفرمايد : « خداوندا زبانم را از ستايش آدميان وثناى آنان بدور دار . » 3 - قوله عليه السلام : دليلا كلمهء دليلا يا بعنوان حال ويا مفعول در جمله منصوب آمده است . مقصود از اين كه اميدوارى به خداوند ، راهنمايى است بر گنجينههاى رحمت وبخشندگى پروردگار اين است كه حق تعالى با هدايت وارشادات خود ، ما را به سوى استعدادهايى مىبرد كه به رحمتش منتهى شود وبه ما آن آمادگى را مىدهد كه با توجّه به ذات حق تعالى از توجّه بديگران باز مانيم ، زيرا عدم توجّه به خداوند وپرداختن بخلق از كسى مثل امام ( ع ) اگر تحقّق پذيرد گناه شمرده مىشود .
لفظ « ذخيرة وكنوز » براي جود خداوند استعاره به كار رفته است .
هامش
( 42 ) سوره بقره ( 2 ) آية ( 172 ) : خدا را شاكر باشيد اگر أو را مىپرستيد .
( 43 ) سوره طه ( 20 ) آية ( 130 ) : در دلهاى شب وأطراف روز خدا را تسبيح كنيد شايد خشنوديت فرآهم شود .
( 44 ) سوره احزاب ( 33 ) آية ( 42 ) : صبح وشام خداوند را تسبيح گوييد .