ريسمان بدنبال خود مىكشد . وباز مرگ أسباب دوستى ورفاقت را قطع مىكند .
امام ( ع ) لفظ « مرائر » را براي أسباب علاقة ووابستگى استعاره آورده است ، زيرا ميان زمان فرا رسيدن اجل وقطع شدن أسباب دوستى ، ارتباط بر قرار بوده ووحدت زماني دارند . فرا رسيدن مرگ موجب گسسته شدن علائق دوستى وبرادريها وارتباطات ميان مردم مىشود ، روشن است كه مرگ تمام اين علايق را قطع كرده واز ميان مىبرد .
فايدهء دهم ، امام ( ع ) تقسيم روزى واندازهگيرى آن را به كم وزياد ، تنگنا وفراخنا ، از جهت امتحان براي شكرگزارى ثروتمندان وشكيبائى فقراء ومستمندان قرار داده است . وما در شرح اين گفتار حضرت كه فرموده است : ألا انّ الدّنيا دار لا يسلم منها الّا فيها ، به بيان اين موضوع اشاره كردهايم كه منظور از ابتلاى انسان رفتارى است كه خداوند متعال با بندگان خود از جهت آزمودن وامتحان كردن دارد ، يعنى مطابق نتيجة امتحان حق تعالى با انسان رفتار مىكند ، زيرا حق سبحانه وتعالى بر أمور پوشيده ونهان واقف است ، پس آزمودن حقيقي براي كشف حقيقت در بارهء خداوند صدق نمىكند . امّا آنچه در اينجا مىخواهيم بر توضيح گذشته خود اضافه كنيم اين است :
كه اگر بندهاى در خاطر وباطن خود اين ذهنيّت را داشته باشد كه آنچه خداوند از نعمت ويا محروميّت نصيبش مىگرداند ، آزمايشى بر شكرگزارى ويا شكيبائى است . ودر نتيجة شكرگزار شود ويا صبر پيشه كند از جهت اين شكرگزارى ويا شكيبائى ملكات فاضلهاى برايش حاصل مىگردد ، كه شايسته زيادى كمال وتمامى نعمت مىشود ، چنان كه حق تعالى خود فرموده است :
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
« 40 » وباز فرموده است : وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ
هامش
( 40 ) سوره إبراهيم ( 14 ) آية ( 7 ) : اگر شكر كنيد نعمت شما را افزون مىكنم .