روزى هفتاد مرتبه از خداوند طلب آمرزش مىكنم . آنچه از آن استغفار مىكنند نيست مگر مشغول شدن فكرشان به أمور دنيايى وآبادي آن ، سرگرمى به أمور دنيا ، انسان را از خلوت كردن با خدا وكسب أنوار قدسيّهاش باز مىدارد .
فايدهء ششم : قوله عليه السلام : وليقيم الحجّة به على عباده . . . منظور از كساني كه آدم ( ع ) حجّت بر آنها قرار گرفت ، يا أولاد وفرزندان حضرت آدم بودند ، كه در زمان آدم ( ع ) زندگى مىكردند ، چه روايت شده است كه داراى چهل فرزند شد آن گاه از دنيا رفت ؛ ويا كساني هستند كه پس از وفات حضرت آدم شريعت وسنّت آن بزرگوار به آنها ابلاغ شد . زيرا خداوند متعال احكامى از قبيل ، حرمت مردار ، خون وگوشت خوك را بر آدم نازل كرده بود كه ( اين دستورات ) با حروف معجم ودر بيست ويك ورق تنظيم شده بود واين اولين كتاب دنياست . تمام زبانها را خداوند بر مبناى اين حروف بجريان انداخته است .
فايدهء هفتم : قوله عليه السلام : ولم يخلهم بعد ان قبضه ممّا يؤكد عليهم حجة ربوبيّته يعنى حجّت پروردگارى أو بر عليه منكرين در چگونگى آفرينش آدم اقامه شده است وآنچه بتوان بر صفت پروردگار در رابطه با خلقت آدم استدلال كرد . چنان كه حق تعالى در اين باره مىفرمايد :
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ
« 39 » .
در اين موضوع آيات ديگرى نيز در قرآن آمده است . بعثت أنبيا تأكيد كنندهء همان دلائلى است كه افراد غافل را بدان تذكّر دهند ، وبشر را بر وجود چنان دلايل روشن حق نمائى آگاه سازند ، وبه وسيلهء كتابهاى آسمانى وسنّتهاى شرعي كه از نزد حق تعالى نزول يافته است رابطهء عرفانى ميان خلق وخالق برقرار كنند .
قوله عليه السلام : بلغ المقطع عذره ونذره ؛ پيامبر اسلام ( ص ) حجت خدا
هامش
( 39 ) سوره فصلت ( 41 ) آية ( 53 ) : بزودى نشانههاى وجودي خود را در آفاق وأنفس انسانها نشان خواهيم داد تا مبرهن شود كه خداوند حق مطلق است . . . .