تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 747

مساهمون:

ص٧٤٧
تسبيح وتهليل با صداى بلند در پيشگاه خداوند زارى كند . ( صدائى كه به تضرّع در درگاه خداوند بلند شود مطلوب است ) . لفظ « حظائر » را براي جايگاه فرشتگان عالم غيب وپرستشگاهشان نيز استعاره به كار برده است . حظيرة قدس بودن مكان فرشتگان ، بدليل پاكى ودور بودن آنها از پليديهاى جهل ونفس فرمان دهنده ببدى كاملا روشن است . عبارت سترات الحجب وسرادقات هم استعاره‌اند از حجابهاى نورانيى كه بوسيلهء آن حجابها از ذهن وانديشهء انسانها مستور وپوشيده‌اند . چنان كه قبلا اين حقيقت را توضيح داده‌ايم . ويا در حجاب بودنشان به اين دليل است كه آنها از خصوصيّات مادة وماديّات بدورند . وجه شباهت در استعاره فوق ، اين است كه ، فرشتگان از ديده شدن با چشم وانديشه پوشيده ودر حجابند ، وبديهي است كه حجاب فرشتگان سرا پرده‌هاى بزرگى وعظمت مىباشد . زيرا كمال ذاتي وشرافت آنها چنين حجابى ونه حجابهاى ديگر را اقتضاء مىكند . ( 16489 - 16472 )

4 - قوله عليه السلام : ووراء ذلك الرّجيج الّذى تستّك إلى قوله حدودها :

در پشت سر آن آوازهاى كر كننده گوش انوارى است كه چشم آنها توان ديدن آن أنوار ودرخشندگيها را ندارد . چنان كه امام ( ع ) لفظ « زجل » را براي صداى فرشتگان استعاره آورده بود ، لفظ « رجيج » را براي عبادت آنها استعاره آورده است . وبا بيان « تستّك منه الأسماع » استعاره را ترشيحيّه كرده است وكناية از نهايت عبادت فرشتگان است . محتمل است كه ، عبارت ، « زجل ورجيج » اشاره به اصواتى كه أنبيا از فرشتگان مىشنيدند ، باشد ، بدانسان كه ما در مقدمه بيان كرديم وچگونگى آن را در شنيدن وحى قبلا دانسته‌اى ، مقصود از سبحات نوري كه بالاتر از صداى فرشتگان قرار دارد ، جلال وشكوه عظمت وجه خداوندى است ، پاك ومنزّه است از آن كه ديدهء دارندگان بصيرت وى را درك كند .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 747 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم