آسمانى مىباشد وساكنان آن فرشتگانى هستند كه ادارهء أمور فلك نهم را به عهده دارند .
به احتمال ديگر ، ممكن است مقصود امام از عرش ، جايگاه پرستش فرشتگان در پيشگاه عظمت وجلال پروردگار جهانيان يعنى عالم ملكوت باشد ، زيرا فرشتگان در مقام بلندى از صداقت ومعرفت حق هستند . چه خلقت ملائكة براي عمران وآبادي آن محل است وآن خانه به عظمت وجلال حق وعبادت فرشتگان آباد است .
هنگامى كه معلوم شود ، فرشتگان ، شريفترين موجوداتند ، روشن خواهد شد كه آفرينش آنها ، آفرينشى نو ، كامل وشگفتانگيز است .
( 16454 - 16446 )
2 - قوله عليه السلام : ملأ بهم فروج فجاجها وحشا بهم فتوق أجوائها :
خداوند شكافها وراهها ، وجاهاى خالى فضاى كاخ آسمان را بوسيلة فرشتگان پر ساخت . امام ( ع ) لفظ « فروج ، فجاج وفتوق » را ، در عبارت فوق براي اجزاى مجزّاى فلك استعاره به كار برده است ، زيرا فرشتگان هستند كه به منزلهء أرواح فلك به حساب آمده وبه وسيله آنها وجود وجوهريّت أفلاك ، محفوظ ، استوار وپابرجاست . وجه شباهت در استعاره روشن است . استعاره را با بيان « ملأ وحشو » ترشيحيّه كرده است . كلمات « فجاج وفروج » اشاره به تباين واختلافى است كه ، ميان اجزاى فلك وجود داشته ، ودر عين حال ، به دليل وجود فرشتگان كه نظم بخشندهء به آن هستند منظم شده است . پر شدن شكافهاى فلك به وسيلهء فرشتگان ، كناية از نظامى است كه از بركت وجود آنها حاصل شده وخداوند تدبير كار فلك را به عهدهء فرشتگان قرار داده است .
( 16471 - 16455 )
3 - قوله عليه السلام : وبين فجوات تلك الفروج إلى قوله المجد :
لفظ زجل را ، كه به معناى فرياد وصداهاى بلند است ، براي كمال عبادت وبندگى فرشتگان استعاره آورده است . زيرا كمال مرد در اين است كه بهنگام تضرّع ،