( 15439 - 15437 )
13 - خداوند آن يگانهاى است كه هر كه با أو در افتد مغلوب مىشود .
حق متعال بدين لحاظ كه پشت دشمنان ستمكارش مىشكند ، غلبه دارنده است .
دشمنان خود را به خوار ساختن مرگ مغلوب مىسازد . مانند فرعون كه « انا ربّكم الاعلى » گفت وخداوند أو را به عذاب دنيا وآخرت گرفتار ساخت . غلبه دارندهء مطلق شأن خداوند است ، چه تمام موجودات مسخّر قدرت أو ودر قبضهء حاكميت الهى مغلوب ودرماندهاند .
( 15443 - 15441 )
14 - هر كس با خداوند نزاع كند خداوند أو را هلاك مىكند .
( 15447 - 15445 )
15 - آن كه با خداوند مخالفت كند خوارش مىگرداند .
( 15451 - 15449 )
16 - هر كه با أو دشمنى ورزد خداوند مغلوبش مىسازد .
منظور از « شقاق » كه در عبارت حضرت آمده است ، پيروى از غير طريق حق است . پس از آن كه براي شخص منحرف راه هدايت نمايانده شده ، به بيراهه رفته است . اين كسى است كه به أو شاقّ اللّه گفته مىشود ، ونتيجهء آن هلاكت ونابودى است . ومقصود از « مناواة » خداوند سرپيچى از دستورات الهى وپيروى از شهوات نفساني است . خوار كردن خداوند چنين كسى را بدين معنى است كه بر آوردن نيازمنديهاى وى را به ديگرى واگذار مىكند .
( 15455 - 15452 )
17 - هر كس به خداوند توكّل كند خداوند أو را خود كفايت مىكند .
( 15459 - 15457 )
18 - هر كس نيازمنديهايش را از أو بخواهد به وى مىبخشد .
( 15463 - 15461 )
19 - هر كس « در اين دنيا » به خداوند قرض بدهد در آخرت دينش را ادا مىكند .
( 15467 - 15465 )
20 - هر كس شكر خداى را به جا آورد به أو پاداش نعمت مىدهد .
همهء تعبيراتى كه در فوق در كلام امام ( ع ) آمده است به يك سخن باز مىگردد وآن اين كه هرگاه بندهاى آماده شود ، كه بر خداوند توكّل كند ونياز خود را از وى بخواهد ، صدقه بدهد وشكرگزار نعمت الهى باشد . جود وكرم وحكمت