چندان تكرار شده ، كه بصورت ضرب المثل در آمده است .
يعنى سعادتمند در آخرت كسى است ، كه از مطالعه در وضع ديگران عبرت بگيرد ، با ديده دل راهى كه ستمگران رفتهاند در نظر داشته باشد . واز عاقبت بد آنها بترسد وروش آنها را ترك كند . از طرف ديگر حال پرهيزگاران را بياد آورد ومسير آنها را بپيمايد ، وبه پند گرفتن از ديگران كه لازمهاش سعادت اخروى است رغبت نشان دهد .
( 14382 - 14376 )
6 - با توجّه به توضيح فوق بدبخت در عالم آخرت ، كسى است كه فريب هواي نفسش را بخورد .
در اينجا امام ( ع ) براي ايجاد نفرت از پيروى هواي نفس به بيان خدعه وغرور اكتفا كرده است .
( 14388 - 14383 )
7 - امام ( ع ) توجّه مىدهد كه رياى اندك هم شرك است
. پيش از اين توضيح دادهايم كه ، ريا ، در عبادت هر چند اندك باشد ، توجّه بغير خدا است ودر نيّت وطاعت تأثير مىگذارد . تمام عرفا وأهل دل بر اين موضوع اتفاق نظر دارند كه ريا ، هر چند ناچيز است ، شرك خفى به حساب مىآيد .
( 14397 - 14389 )
8 - قوله عليه السلام : ومجالسته أهل الهواء منساة للأيمان ومحضرة للشيطان .
مقصود امام ( ع ) از أهل « هوى » در عبارت فوق بدكارانى است كه تسليم خواستههاى شيطانى وشهواتي كه بيرون از حدود شرعي است شدهاند .
نفرت داشتن از همنشينى با أهل هوى به لحاظ دو امر مىباشد :
الف : مجالست با أهل باطل موجب به فراموشى سپردن ايمان مىشود .
اين امر وأضحى است ، زيرا هوا پرستان همواره سرگرم لهو ولعب وغرق در كارهاى بيهوده وباطل وضد حق مىباشند . بنا بر اين به احتمال قوى همنشينى با آنها از روى ميل ورغبت ، موجب غفلت وبي خبري از ياد خدا مىشود وانسان را از انجام اعمال شايسته باز مىدارد ، وبتدريج به روش أهل باطل در مىآورد ؛