« بهشت داراى درجات گوناگون ومتفاوتى است بعضي از مراتب بهشت نسبت به بعضي برترى دارد . بديهي است آن كه ايمان كامل وكارهاى شايستهء بيشترى داشته باشد به مراتب بالاتر دست مىيابد ( ويژگيهاى بهشت چنين است كه ) نه نعمتهايش زوال مىپذيرد ونه ساكن بهشت از آن بيرون مىرود ونه كسى كه در آن جاويد باشد پير مىشود ، ونه حقير مىگردد . »
[ شرح ]
( 14130 - 14119 ) بايد دانست كه گواراترين ميوههاى بهشتى به نسبت نگريستن به جلوههاى جمال وكمال وكرامتهاى ربّانى ، معارف الهى مىباشد . سعادت يافتگان به دخول بهشت ، در رسيدن به اين نتايج معنوي داراى مراتب مختلف ومتفاوت ، برتر وپايينتراند .
بالاترين مرتبه را كساني دارند كه از جهت كمال يافتن ، مرحلهء حدس وگمان را طي كرده وبجايى رسيدهاند ، كه نيازى به معلّم بشرى ندارند ، ودر چنان مقام وشايستگى هستند كه از جهت قدرت تفكّر وانديشه ، قواى وهميّه وخياليّهشان تحت پوشش وفرمان عقلشان قرار دارد . وهرگز توجّهى به جهان محسوسات نداشته ، عالم معقولات ومحتواى آن ، در نفسشان متجلّى شده است ، تا آن حد كه در خواب وبيدارى متوجّه عالم معقولات مىباشند ؛ واز اين مقام هم فراتر مىروند وتمام عالم طبيعت در نفسشان نقش مىبندد . واز چنان قدرت نفساني برخوردار مىگردند ، كه مىتوانند در جهان طبيعت اثر بگذارند . وبدان فرمان دهند ، بدين پايه كه برسند نفس قدسيّه آنها جزو نفوس آسمانى مىشود .
اينان صاحبان نفوس قدسيّه ، ودارندگان مراتب والاي بهشت ، ومصداق :
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ ، مىباشند .
اين گروه برترين نوع بشر ، وسزاوارترين كسان به درجات سعادت ، بهشت