تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 547

مساهمون:

ص٥٤٧
بدين توضيح كه زاهد در پيمودن راه روشن ومسيري كه أو را از ميان خلق به سوى خالق هدايت كند ، بهترين راه را كه صراط مستقيم است انتخاب مىكند البتّه مردم در پيمودن راه خدا روشهاى مختلفي دارند ولى دلپسندترين راه آن است كه انسان را سريعا به خدا برساند . 10 - سركشيهاى غرور أو را بهلاكت نمىافكند ، يعنى خوشيهاى دنيا موجب غرور وغفلت أو از پروردگارش نمىشود ، چون هيچ‌گاه از فرمانبردارى خداوند غفلت ندارد . 11 - أمور شبهه‌ناك بر أو مسلّط نمىشود . شبهات ، حق را در نظر أو تاريك جلوه نمىدهد ، تا مانع خلوص كارهايش شود ، وراه حق را بر أو ببندد . 12 - پرهيزگار انتظار خوشامدگويى فرشتگان را دارد ودر روز قيامت به اميد بشارت دادن ملائكة است چنان كه خداوند مىفرمايد : « بشارت شما در آن روز بهشتى است كه از زير درختان آن رودها جارى است . » 13 - غرق در آسايش ونعمتهاى آخرت است زيرا رهايى يافتن از رنج ومشقت دنيا ، با رسيدن به نعمتهاى آخرت ممكن وميسّر است ونعمت خداوند در دنياي ديگر بهشت مىباشد . 14 - روز قيامت پرهيزگار ، در بهترين خواب راحت ونيكوترين آسايش بسر مىبرد . اطلاق لفظ « نوم » بر آسايش در جنّت از باب اطلاق ملزوم بر لازمش مىباشد . 15 - شخص وارسته روز قيامت در امن وأمان خواهد بود . در اين عبارت امام ( ع ) كلمه « يوم » را به كناية براي تمام زمانها ، از باب اطلاق لفظ جزء بر كل به كار برده است . 16 - پرهيزگار بهترين عبرت را از دنيا مىگيرد وپسنديده‌ترين راه را انتخاب مىكند .