مىشود ودر امن وأمان خواهد بود ، وآن كه به راه خطا رود به عذاب آخرت گرفتار خواهد شد .
پس از روشن شدن معناى صراط ، خواهى دانست كه « مزالق الصراط » در كلام امام ( ع ) كناية از محلّى است كه انسان به يكى از دو سوى اعتدال ، يعنى طرف افراط ، يا تفريط - كه سخت مورد نكوهش است - ممكن است منحرف شود . آن جايگاه محلّ شهوات وخواهشهاى نفساني وطبيعي ولغزشگاههاى هراسناكى است كه لازمهء عبور از آن مواضع افراط يا تفريط ، ودر نهايت كيفرهاى بزرگ اخروى است . اين مراحل ترسناك ، مراحلى است كه يكى بعد از ديگرى فرا روى انسان آشكار مىشود .
( 13325 - 13307 )
قوله عليه السلام : فاتقو اللّه
در اين فراز امام ( ع ) بار ديگر به موضوع تقوا باز گشته ، ومردم را به تقواى الهى بمانند تقواى كسى كه داراى صفات ايمان است دستور مىدهند . شخص پرهيزگارى كه تقوايش صفات ايمان را داشته باشد داراى خصوصيّاتى است كه از كلام آن حضرت استفاده مىشود .
1 - پرهيزگارى كسى كه تفكّر دلش را مشغول داشته است : يعنى انديشهء امر معاد وروز قيامت أو را از محبّت دنيا وأمور بيهودهء آن باز داشته وفكر دنيا را از ذهنش بيرون كرده است .
2 - ترس از عذاب آخرت بدنش را رنجور كرده است بدين توضيح كه بيم عذاب الهى وكيفرى كه براي مجرمان مقرر داشته أو را رنج داده وبدنش را به تحليل برده است .
3 - پرهيزگارى كه بيدارى عبادت بكلّى خواب را از چشمش ربوده است .
4 - پرهيزگارى كه اميدوارى ثواب الهى تشنگى در هواي گرم را برايش گوارا ساخته است . يعنى وعدههايى كه خداوند به نيكوكاران داده وآنچه از نعمتهاى بهشتى برايشان فرآهم آورده أو را اميدوار ساخته وتشنگى را برايش قابل تحمّل