كرده تا در عوض نعمتهاى خوب اين دنيا به پاداشهاى اخروى دست يابد .
( 13339 - 13326 )
امام ( ع ) جملهء أظمأ الرّجاء هواجر يومه را كناية از زيادى روزه ، در گرمترين روزها آورده است .
كلمه : « هواجر » مفعول ومظروفى است كه بجاى ظرف قرار گرفته واز اقسام مجاز شمرده مىشود .
5 - زهد وپارسايى مانع شهوات أو شده است . امام ( ع ) لفظ « إطفاء » را براي زهد استعاره آورده است ، با اين كه « اطفاء » يعنى خاموش ساختن ، از صفات آب است كه در رابطه با آتش آورده مىشود ، در اين بيان زهد را در فرو نشاندن شهوات همچون آب دانسته است كه آتش را خاموش مىسازد . ضمنا شباهت ميان آتش وشهوات نيز روشن شده است ، چه هر دو در بسيارى از موارد اثر مخرّب دارند وهمگونى ميان آب وزهد در تأثير گذارى مطلوب نمايانده شده است كه هر يك به نوعي از خسارت جلوگيرى مىكنند . يعنى ، چنان كه آب شعلههاى آتش را فرو مىنشاند ، روى گردانى از دنيا وزهد ورزى از پيروى شهوات آتش شهوات را خاموش كرده ، مانع از ضررهاى آن مىشود « 2 » .
6 - شخص پرهيزگار مدام ياد خدا را بر زبان دارد ، ذكر حق فرصت گفتار ديگرى به زاهد نمىدهد .
7 - براي در أمان ماندن از عذاب الهى ترس را بر همهء أمور خود مقدّم مىدارد . واين ترس از خدا موجب مىشود كه عمل خود را براي خشنودى حق تعالى خالص گرداند ، تا از عقوبت وكيفر در أمان بماند .
8 - پرهيزگار از لغزشها دورى مىكند . بدين معنى أموري كه أو را سرگرم كند واز راه روشن خدا دورش گرداند ، كنار مىگذارد .
9 - شخص وارسته وپارسا بهترين راه را براي رسيدن به مقصد مىپيمايد .
هامش
( 2 ) چنان كه از شرح بر مىآيد ظاهرا نسخهاى كه در اختيارات شارح بوده سخن امام چنين است : واطفأ الزهد شهواته .